| 5:9 | Esta dona, de que vos disse ja, foi dun Emperador |
| 5:22 | de que vos ja diss', a sa mollér a Emperadriz o déu, |
| 6:48 | que non vẽes a ta madre, | que ja sa mórt' entende.” |
| 6:66 | e o cantar que dizías | méu ja escaeciste; |
| 9:7 | En esta cidade, | que vos hei ja dita, |
| 17:7 | En Roma foi, ja houve tal sazôn, |
| 17:28 | oiu, ja per ren non llo quis creer; |
| 23:22 | se non, nunca vestirei ja mais lãa nen linno.” |
| 25:8 | todo ja despendud' havía |
| 25:10 | ca non ja en outra folía. |
| 25:28 | “Sen pennor non será ja feito |
| 28:74 | do muro ja movudo. |
| 35:35 | E u ja pelo mar ían | todos a mui gran sabor, |
| 35:80 | que matou séus ẽemigos, | como vos éu ja dit' hei. |
| 39:5 | dũa gran pena, que ja quant' é comba, |
| 42:39 | como vos ja dit' havemos; | e conssellaron-ll' assí |
| 45:41 | e mui mal vos acharedes | de quanto a ja tevéstes; |
| 47:34 | como vos hei ja dito, | e ll' o medo tolleu |
| 49:10 | que nós ja perdemos |
| 50:12 | nen fame nen sede nen frío nunca ja, |
| 50:26 | todas estas cousas que vos fui ja contar. |
| 52:7 | En Monsarrat, de que vos ja contei, |
| 52:13 | ond' estranna maravilla avẽo ja, |
| 53:3 | E de tal ja end' avẽo | un miragre que dizer |
| 54:40 | que ja ren non falava nen oía, |
| 55:13 | fez, como vos éu ja dixe, | que se foi con un abade, |
| 55:45 | ca o non viu por gran tempo, | senôn quand' éra ja cãa, |
| 58:57 | ja mais null' hóme; e ide-vos ja, |
| 61:14 | que ja podre non foss', esto non sería.” |
| 62:3 | A qual acorreu ja ũa vegada |
| 62:9 | perdud' houvéra; que ja non podía |
| 62:41 | Esto fez a Virgen que ja outros bẽes |
| 63:56 | que ja cavaleiro nunca tanto fez |
| 64:61 | ca u quis calçá-la ũa delas, ja per ren |
| 65:43 | E pensou que sempr' assí ja mais andasse |
| 65:62 | e teve-s' entôn ja por desasperado. |
| 65:101 | pero con vellece ja cubérta d' hédra, |
| 65:153 | por vós que mia alma cobrou ja saúde |
| 68:37 | contra vós; mas ja outra vez |
| 69:50 | que ja oía o gal' e a rãa. |
| 71:14 | que os judéus atenden | e que nós ja havemos. |
| 71:23 | Quando a viu a monja, | espantou-se ja quanto, |
| 71:32 | ca ja téu lugar tẽes | no Céo apartado; |
| 71:34 | che mostrarei que faças | ca ja que ên sabemos. |
| 72:47 | como vos ja retraí, |
| 73:36 | com' esta, ca ja nunca, enquant' éu viver, |
| 75:40 | “Na mollér e enos fillos | hei mia alma ja leixada.” |
| 75:80 | como ced' a Paraíso | vaa u ten ja pousada.” |
| 75:89 | non me leixes mais no mundo | e léva-me ja contigo |
| 75:92 | mais quéro que ant' un pouco | sejas ja quanto purgada, |
| 75:108 | dizendo: “Ja levar quéro | a alma desta menguada.” |
| 75:109 | Entôn diss' aa vélla: “Ven-te | ja comigo, ai amiga, |
| 75:123 | dizendo: “Sal acá, alma, | ca ja tempo é e hóra |
| 78:7 | E daquest' avẽo, gran temp' há ja passado, |
| 78:44 | teve ja el conde que a cous' acabada |
| 87:26 | nome; ca tanto sei del ja |
| 88:44 | que éra ja arrufado |
| 89:25 | éra ja d' haver vida |
| 91:31 | e ante ja querrían mórtos seer |
| 92:6 | que per al non viramos ja. |
| 92:26 | nunca ja nen falecerá. |
| 95:18 | e d' ele ja bever vinno non éra penssado; |
| 96:37 | Respôs a cabeça: “Ja outorgamos |
| 101:9 | ca pela boca ja non |
| 103:8 | fez-lo entrar en ũa hórta | en que muitas vezes ja |
| 104:1 | Nunca ja pód' aa Virgen | hóme tal pesar fazer, |
| 104:29 | lóg' a ela séu amigo | e ja mais nunca partir |
| 104:30 | dela se ja podería, | e de con ela viver. |
| 107:18 | se tal és com' oí ja |
| 111:41 | do río, que ja buscado |
| 112:40 | por que fezéran ja luito; |
| 114:33 | ca ja são éra, e que o catasse; |
| 114:42 | a Virgen por est' e loarán ja maes. |
| 122:39 | e disse: “Ja mais non me partirei |
| 124:18 | dizendo: “Ai, Sennor, val-me, | ben como valiste ja |
| 125:70 | e disso-ll': “Aquí que fazes? | ca ja tu non éras dos méus |
| 125:74 | que ja sé eno taamo, | toda ben cobérta d' alfrês. |
| 131:56 | e à Emperadriz, a que nunca ja |
| 132:71 | viu que ja muito tardara, |
| 134:56 | ca ja são sodes desta gafidade.” |
| 135:84 | e vós, quitade-vos ja |
| 137:11 | assí que nunca ja parte Déus en el houvésse |
| 142:14 | e caeu na agua, que ja per ren |
| 144:25 | ant' a casa do que vos dixe ja |
| 148:6 | e ja vos ên dix' outros, | ben oístes de quaes. |
| 148:14 | o façan, senôn nunca | lles valrría ja maes. |
| 157:26 | tirou-ll' un prést' o cuitélo, | ca non ja celorgïão. |
| 159:18 | lles fora, e foron todos | porên ja quanto queixosos. |
| 160:5 | pois que Madre de Déus foi ja, |
| 160:6 | Pois Madre de Déus foi ja, |
| 162:5 | non ja por elas, a la fé, |
| 167:16 | con sa omagen de cera, | que ja lle tenno comprada, |
| 167:28 | ca ja tres días havía | que o fillo mórt' houvéra; |
| 169:49 | E porend' a eigreja | súa quita é ja, |
| 176:16 | “Léva-te, ca ja és sólto, | e daquí lógo te sal.” |
| 178:22 | ca éu a dei ja a Salas, | e ben tenno que me valla.” |
| 178:23 | A muleta ja havía | ambo-los pées de tras |
| 180:8 | porque lle nunca ja achassen par; |
| 181:8 | jazía dentr' en Marrócos, | ca o outro ja passado |
| 186:10 | havía ena servir por sempre ja. |
| 191:2 | de tod' ocajôn o guarda, | ja non será tan estranna. |
| 192:33 | e ja o quiséra |
| 194:32 | catando-se un con outro | e que ja non se falavan, |
| 195:110 | ca ja é na vida |
| 196:19 | El fezéra ja as formas, | de que se muito pagava, |
| 201:25 | que per ren que fezésse | nunca ja perdõada |
| 201:35 | E pois viu que por esto | ja mórte non preséra, |
| 202:10 | per el ja non s' acharía, | nen per outro sabedor. |
| 202:11 | El ja por desasperado | de s' aquela rim' achar |
| 203:18 | ja que pouca de farinna, | dade-ll' a que i houvér.” |
| 203:19 | A filla entôn lle disso: | “Con mia mão varrí ja |
| 204:24 | e o córpo por ja sempre | de forniço se quitar, |
| 206:27 | Pois que houv' a mão corta, | non podía ja dizer |
| 206:30 | per que ja quando podésse | a súa missa cantar. |
| 208:2 | fillou, ja per ren non póde | seer nenllur ascondudo. |
| 210:8 | E nunca nos podía | ja maior amizade |
| 212:15 | Ela ja nono ousava | porend' emprestar per ren; |
| 213:64 | assí que o non podéron | nunca ja dalí sacá-lo, |
| 214:21 | de que vos ja dit' havemos, | dizendo: “Se quér que seja |
| 216:9 | de o cobrar, e quería | cobrá-lo ja como quér; |
| 216:29 | éra se non essa dona, | e disso: “E ja sazôn |
| 216:38 | ca te tóllo que non póssas | ja mais fazer-lle pesar.” |
| 221:37 | ca a mórte ja vencera | sa vida sen gran baralla. |
| 222:20 | per que o démo vençudo | foi ja por sempr' e conquisto, |
| 223:18 | ja ll' ante fazían os séus ataúde |
| 228:19 | O manceb', a que séu dono | ja esfolar-o mandara, |
| 229:3 | E dest' un mui gran miragre | avẽo, tempo há ja, |
| 237:51 | e non hei, mal pecado, ja | temp' en que os chorasse, |
| 237:68 | ca serás salva porque é | ja o démo batudo.” |
| 237:91 | da Virgen o gran poder séu, | e ja o ben veedes |
| 239:46 | que ja non pude mais mentir, |
| 240:25 | e se non foss' ela, foramos ja |
| 241:34 | e deitou-se de peitos, | e foi ja que pesando |
| 245:37 | e o córpo con feridas | ja chus negr' éra ca pez, |
| 246:14 | foi ja tard' aa eigreja | e cuidou i dentr' entrar. |
| 246:15 | Esta igrej' alongada | da vila ja quant' está. |
| 252:8 | que por fazer a igreja, | de que vos fui ja falar, |
| 253:44 | qu' en dúas péças caeü | ja feit', e porên sinou-se |
| 253:56 | assí como ja oístes; | e cada ũu loava |
| 254:13 | e hóras e orações | ja havían obridadas, |
| 255:86 | disse: “Varões, levade-a ja |
| 258:28 | quanta massa éu havía | dei ja aos póbres séus |
| 258:33 | u ant' a massa estava | que ja déra, que sól non |
| 264:17 | da Virgen grorïosa, | que ja muitos houvéra |
| 272:36 | que a Déus por el rogasse, | ca nunca ja per mollér |
| 273:5 | esto foi en Aiamonte, | logar ja quanto fragoso, |
| 274:32 | a ti quanto tu cuidasche, | pois que t' end' achas mal ja; |
| 275:17 | que os guarisse a Virgen, ca ja non |
| 275:28 | “Soltade-me, ca ja éu ravia non hei, |
| 276:27 | ja. |
| 279:6 | e sã' é ja, se vos ên prazer for, |
| 281:17 | “Cuidas tu no que perdische? | Ja outr' hóme mais perdeu |
| 281:60 | preguntou-lle se ja quando | traballara en servir |
| 282:22 | se éra ja que ferido | ou se se sentía mal. |
| 285:16 | ja mais aquela monja | nunca de si partía, |
| 290:16 | e esto ja mais non lle falirá. |
| 291:4 | e assí connocería | ja quanto do séu poder, |
| 292:82 | com' a vós hei ja contado, | e non foi ên mentiral. |
| 293:11 | E el con sabor daquesto | ja mais non fazía al |
| 298:49 | ai, Madre de Déus, Sennor, tólle-mio ja, |
| 304:14 | muitas vezes eno ano, | e háno ja por costume. |
| 308:18 | e comer ja non podía | nen sól a agua passar. |
| 309:5 | eno tempo que ja éra | tornada en creschandade, |
| 311:30 | levou ja de ti a alma; | e, mal pecad', assí é.” |
| 313:18 | a nav' éra ja quebrada. | Des i o mar a crecer |
| 316:46 | e des aquí adeante | quéro ja por ti trobar.” |
| 319:28 | non havían dela ja neún conórte |
| 319:33 | a Terena, ca ja per al non sabían |
| 319:56 | ca ja sãa soon pola pïadade |
| 321:10 | e passara ja tres anos | que esta door tiínna. |
| 322:31 | quand' a missa ja dizían, | filló-o tosse tan fórte, |
| 323:6 | que fez esta que ja outros | há feitos muitas vegadas. |
| 329:46 | Aquest' hóm' está ja mórto | ou mui préto de morrer.” |
| 331:37 | assí que todo-los santos | éran ja dela nojados |
| 332:42 | viu tod' esto que ja dixe | e foi-o lógo contar |
| 333:20 | ja houve per muitas térras, | assí que houve chegado |
| 335:29 | mais todo quanto tiínna | a póbres lo hei ja dado.” |
| 336:42 | que ja mais esto non faças, | ca desto poder havemos.” |
| 341:27 | Diss' ela: “Ja Déus non queira | que éu en tal tórto jaça, |
| 347:40 | de quatro días ja mórto, | são e tan fremosinno; |
| 348:19 | Ela lle disse: “Téu rógo | de méu Fill' é ja cabudo; |
| 348:27 | E ja ante lle disséron | que aquel haver sen falla |
| 355:30 | pero foi ja sa carreira | con ela muit' anojado. |
| 355:49 | “Porquê non casades migo?” | Diss' el: “Ja vos éu primeira- |
| 355:87 | quando foi en Vila-Sirga, | assí como ja contamos, |
| 357:10 | que comer ja non podía | nen sól trocir tres bocados. |
| 360:14 | a nós: “Nunca pïedade | foi nen será ja tamanna.” |
| 362:15 | Esta foi aquela arca | de que vos éu ja falei |
| 366:4 | avẽo ja en Sevilla | eno tempo que i éra |
| 366:14 | de Déus, que o guarecera | ja d' outras grandes doores. |
| 367:35 | Ca ja de tal guisa inchad' havían |
| 371:8 | do Pórto da Santa Virgen | e fezéra ja lavrar |
| 372:28 | sa mollér e que éra | ja guarida mui ben |
| 374:8 | almogavares mui bõos, | pero ja quanto ladrões, |
| 375:36 | ja come mórt' e perdudo, |
| 378:35 | Ca éu mia mollér tiínna | que ja quería transir, |
| 379:37 | ca ja per nulla maneira | a sas térras non ousaron |
| 382:13 | en logares que ja déra, | que non podía tomar |
| 383:48 | assí como ja oístes, | e a sa térra tornada, |
| 384:47 | Entôn contou o que vira, | segundo vos hei ja dito; |
| 389:14 | foi ja e tornou-se leigo; | e dous fillos fremosinnos |
| 392:34 | ja outro furto hás feito | como maa crïatura.” |
| 393:9 | d' Arcos, e que ja raivoso | séu néto alí trouxéra |
| 393:21 | que tod' hóme que o visse | terría que ja morrera; |
| 400:23 | ca por un don, esto sei ja, |
| 401:94 | se o tu por ben vires, | que me dé o que ja |
| 404:59 | E ja sa lengua, que de bon talán |
| 411:60 | fogí a esta térra, | e hei ja assí posto |
| 411:97 | que o bẽeito ángeo | fezéra ja certeira |
| 415:25 | alí nos déu carreira por que ja |
| 418:2 | Déus, a sa Madr' os déu ja. |
| 418:22 | foi britad' e mal apreso, | e ja mais non cobrará. |
| 419:21 | o téu Fillo te manda | dizer que ja temp' é |
| 419:69 | vẽo levar-ll' a alma, | que el ja outra vez |
| 425:2 | façamos ja todavía. |
