| B:41 | aos que ama; e queno soubér, |
| 1:36 | aos tres Reis en Ultramar |
| 4:26 | e aos moços dand' ía |
| 6:70 | aos judéus foron lógo | e todo-los mataron; |
| 9:80 | que roméus roubava, | diss' aos séus quedo: |
| 15:59 | Pois se tornou aos da cidade, |
| 18 | Esta é como Santa María fez fazer aos babous que crían a seda dúas toucas, porque a dona que os guardava lle prometera ũa e non lla déra. |
| 20:37 | Aos soberviosos |
| 27:41 | e aos judéus tan tóst' apareceu |
| 28:45 | per' aos de dentr' afán |
| 28:68 | aos que combatían |
| 31:40 | son aos Santos rendudas.” |
| 35 | Esta é como Santa María fez queimar a lãa aos mercadores que ofereran algo a súa omage, e llo tomaran depois. |
| 43:52 | que dá aos mórtos vida | e a enfermos saúde? |
| 45:70 | dizendo aos dïabos: | “Varões, oviad', oviade.” |
| 48 | Esta é como Santa María tolleu a agua da fonte ao cavaleiro, en cuja herdade estava, e a déu aos frades de Monssarrad a que a el quería vender. |
| 48:2 | que fill' aos que han muito | e dá aos menguadosos. |
| 49:1 | Ben com' aos que van per mar |
| 49:3 | outrossí aos séus guïar |
| 51:3 | porque aos séus |
| 52 | Esta é como Santa María fez vĩir las cabras montesas a Montsarrat, e se leixavan ordennar aos monges cada día. |
| 53:2 | assí aos que non saben | póde todo saber dar. |
| 55:54 | que aos que ela ama | por ll' errar non abaldõa. |
| 57:14 | sempr' aos soberviosos |
| 63:18 | que aos mouros se fazía temer. |
| 65:177 | por amor de Déus, que aos séus non érra |
| 67:17 | que aos póbres servissen; | mais o démo con enveja |
| 72:14 | e aos dados perdeu |
| 74:42 | que aos séus quér na gran coita valer. |
| 78:6 | com' aos séus sérvos é sempre pïadosa. |
| 82:13 | que diss' aos pórcos: “Lóg' a derredor |
| 83:1 | Aos séus acomendados |
| 83:58 | d' acorrer aos coitados. |
| 87:17 | Aos séus honrrou e ergeu |
| 91:20 | pela Virgen, que aos coitados val. |
| 92:25 | que aos séus non faleceu |
| 95:1 | Quen aos sérvos da Virgen de mal se traballa |
| 95:12 | de todo ben, que aos séus sempre dá guarida, |
| 95:39 | con que movían de rijo aos treus alçados; |
| 95:42 | est' avẽo per tres noites aos malfadados. |
| 102:1 | Sempr' aos séus val, |
| 112:4 | que aos séus noit' e día |
| 114:37 | que aos séus móstra tan grandes amores, |
| 115:108 | aos doz' anos pedir |
| 117:17 | que aos braços apresas foron, e tenduda |
| 117:30 | aos coitados, ca desto muit' end' é tẽuda. |
| 118:30 | aa Virgen que val sempr' aos séus. |
| 119 | Como Santa María tolleu un joíz aos dïáboos que o levavan e tornó-o a sa casa e disse-lle que se mẽefestasse, ca outro día havía de morrer. |
| 121:14 | a ela s' acomendava, | que aos séus nunca fal. |
| 121:46 | mostrando como nas coitas | aos séus é mui leal. |
| 123:37 | aos que a sérven e sempre lles val |
| 124:4 | dizer aos que o viron, | e o contaron assí |
| 124:31 | nen fal aos que a sérven.” | E dizend' esto, morreu; |
| 125:95 | fazer mal aos que ama, | m' enganou; e porên mia pról |
| 127:12 | E a Virgen, de Déus Madre, | que aos coitados val, |
| 144:51 | que aos séus non leixa mal prender. |
| 146:90 | ben aos téus e que sa pról |
| 155:52 | loada muito de todos, | que aos coitados val |
| 164:37 | nunca quér aos coitados | nen dos séus se quér partir; |
| 165:6 | e porend' aos crischãos | desamava mais que al. |
| 171:3 | e guarda aos que lle praz |
| 175:48 | que aos maos abaixa | e aos bõos avanta, |
| 175:72 | que sempr' acórr' os coitados | e parç' aos pecadores, |
| 177:20 | e pola Virgen, sa Madre, | que sempr' acórr' aos séus. |
| 177:26 | catass' aos séus pecados. | E ela o fez sãar |
| 177:29 | Porên loaron a Virgen | que aos séus nunca fal, |
| 183:25 | dizer e aos crischãos | que o contaron a mi; |
| 184:3 | per que aos séus |
| 185:5 | que fezo Santa María; | e aos que o oí |
| 185:50 | foss' aos que i leixara, | se non quería morrer. |
| 185:73 | porque os séus mui ben guarda | e aos outros afán |
| 187:8 | aos santos Apóstolos, muit' amigos de Déus; |
| 194:1 | Como o nome da Virgen | é aos bõos fremoso, |
| 198:26 | de valer aos que ama | nen aos que son cuitados. |
| 199:36 | acórre aos coitados | e perdõa a quen ll' érra, |
| 204:32 | se dalí conas sas vírgens | e aos céos sobiu, |
| 212:5 | que vẽéss' a súa mão | aos póbres que mestér |
| 218:2 | da Sennor que ampara | aos desamparados. |
| 218:50 | aa Virgen que nunca | falleç' aos cuitados. |
| 221:1 | Ben per está aos reïs | d' amaren Santa María, |
| 225:33 | des i ía-ll' aos peitos | e sól non leixava braço |
| 226:52 | que mantên e guarda aos que son séus. |
| 227:16 | da Virgen mui grorïosa | que aos cuitados présta, |
| 227:44 | dizend': “Esto fez a Virgen | que acórr' aos coitados.” |
| 228:8 | de gota que aas pérnas | e aos pées houvéra; |
| 231:16 | aos maestres pedreiros |
| 233:6 | se ll' ela 'ntôn non valesse, | que val sempr' aos coitados. |
| 236:29 | porque sempr' aos coitados | enas grandes cuitas val; |
| 241:16 | prazend' aos parentes | muito da preitesía. |
| 243:27 | que sempre nas grandes coitas | acórr' aos pecadores; |
| 245:70 | e dirás est' aos frades | todos e ao prïor.” |
| 245:100 | fazer aos pecadores | que façan todos sa pról, |
| 248:10 | consello aos cuitados | e que nas cuitas non fal. |
| 249:10 | aos que tal óbra fazen. | Mas un deles ren pedir |
| 253:2 | aos que de séus pecados | lla péden con homildade. |
| 255:72 | diss' aos sergentes: “Amigos méus, |
| 255:119 | e mandaron lóg' aos sergentes |
| 258:28 | quanta massa éu havía | dei ja aos póbres séus |
| 264:1 | Pois aos séus que ama | defende todavía, |
| 264:39 | Entôn toda a gente | aos céos as mãos |
| 264:45 | aa Virgen bẽeita, | que aos pecadores |
| 265:2 | aos séus que tórto prenden sen razôn. |
| 265:48 | se tevésse muit' e des i aos séus |
| 265:67 | Ca as cartas dizían: “Aos dalá, |
| 265:83 | Lógu' entôn aos séus conssello pidiu |
| 266:26 | que sempr' aos séus acórre | nas grandes coitas e val. |
| 268:19 | chorou muito dos séus ollos | e aos céos as mãos |
| 269:13 | porque sempr' aos coitados | nunca lles érra nen fal, |
| 270:6 | quis aos pecadores, | que pécan sen razôn. |
| 271:17 | mas o alcaide da nave | fez aos outros oír, |
| 274:51 | Entôn vẽo-s' aos frades | e disso: “Sennores méus, |
| 275:32 | ca a Virgen, que sempr' acórr' aos séus, |
| 275:33 | me guariu óra, non catand' aos méus |
| 280:9 | e aos coitados dá conórtos |
| 283:16 | aos que os van buscar i. |
| 284:36 | e disso aos frades: | “Non veedes vĩir |
| 287:39 | Quand' esto viu o marido, | aos pées lle caeu |
| 288:10 | servindo a Grorïosa | que aos séus non falece. |
| 288:33 | que aos que o serviren | nunca lles falrrá nïente |
| 289:28 | lle valeu, que sempr' acórre | de grad' aos pecadores, |
| 292:86 | Déus mui fremosos miragres, | que aos séus nunca fal. |
| 294:12 | e perdendo aos dados, | creceü-ll' ên tan gran sanna |
| 296:30 | aos céos a alma. | Porên quena crevér |
| 297:32 | e diss' aos que estavan | ant' el: “Muit' é atrevudo |
| 299:2 | mercees faz aos que por séus ten. |
| 306:26 | e disse aos crischãos: | “Veede que ides creer: |
| 313:47 | Pois que tu en Vila-Sirga | aos cégos lume dás |
| 315:1 | Tant' aos pecadores | a Virgen val de grado, |
| 317:23 | Aos braados a gente recodiu, |
| 321:49 | aos que aman séu Fillo, | e tal saúde comprida |
| 335 | Como Santa María converteu un gentil que adorava os ídolos, porque havía en si pïadade e fazía caridade aos póbres. |
| 335:16 | dava de grad' aos póbres | o mais do que el havía. |
| 335:46 | por pedir a outras pórtas, | e diss' aos séus: “Buscade |
| 335:67 | Quando ll' est' houvéron dito, | el foi lóg' aos crischãos |
| 335:85 | que móstra grandes miragres | sempre aos pecadores, |
| 337:1 | Tan gran poder há a Virgen | aos da térra guardar |
| 337:2 | de mal, come aos outros | que nunca passaron mar. |
| 339:20 | aos santos fezéron oraçôn; |
| 339:34 | aos coitados lles foi i valer: |
| 339:39 | Aos da nave foi entôn gran ben |
| 341:46 | val-me, ca tu sempre vales | aos que tórto non fazen.” |
| 341:62 | “perdõa-me, ca perdõa | Déus aos que érro fazen.” |
| 343:13 | aos séus, fillou-a fórte- | mente a gran maravilla, |
| 345:1 | Sempr' a Virgen grorïosa | faz aos séus entender |
| 348:2 | aos que sérven séu Fillo | ben e ela contra mouros. |
| 349:29 | foron aa Virgen santa, | porque sempr' aos culpados, |
| 353:77 | galardôn aos que ama | a Sennor esperital |
| 354:2 | aos séus sérvos a Virgen, | Madre do que todo vee. |
| 357:18 | os reïs aos séus presos | que non sejan justiçados, |
| 366:6 | aos mouros dessa térra, | que i éran moradores, |
| 369:33 | Outro día o alcaide | mandou aos dous mancebos | que envïara primeiros, |
| 372:2 | a Virgen aos hómes, | ca d' enfermos sãar. |
| 374:2 | que quand' aos séus ajuda, | que seja deles servida. |
| 374:7 | aos que a haver quéren. | E porend' ũus peões, |
| 376:2 | fazer achar pód' a cousa | aos que a han perduda. |
| 377:40 | aa Virgen grorïosa | que aos séus ben defende, |
| 378:9 | e faz mal aos meninos | polo séu poder mostrar |
| 379:19 | E roubavan aos mouros | que alí per mar querían |
| 379:45 | aos que vee coitados | nunca lle-la pórta sérra |
| 381:1 | Com' a vóz de Jesú-Cristo | faz aos mórtos viver, |
| 382:37 | que dé aos monges cambio | por Alvaça; e assaz |
| 383:2 | aos séus Santa María, | Sennor de mui gran mesura. |
| 391:12 | aos pées en dormindo, | e tan tóste despertou; |
| 401:89 | perdend' el e méu tempo | e aos que o dei; |
| 401:93 | séu ben aos que ama, | ca sei ca o fará |
| 406:28 | de Jeso-Cristo | é, que aos mouros |
| 408:5 | mas val aos pecadores |
| 419:1 | Des quando Déus sa Madre | aos céos levou, |
| 419:110 | ir sobind' aos céos, | e mui pouqu' i tardou.” |
| 420 | Esta décima é no día aa processïôn, como as processïões do céo receberon a Santa María quando sobiu aos céos. |
| 420:57 | bẽeita u el disse | aos santos: “Leixada |
| 424:8 | aos tres Reis apareceu, |
| 424:49 | ouro de que aos reis dan, |
| 425 | Esta terceira é como Nóstro Sennor resurgiu e como se mostrou aos apóstolos e aas tres Marías. |
| 426 | Esta quarta é como Nóstro Sennor subiu aos céos ante séus dicípolos. |
| 426:2 | por dar Paraís' aos amigos séus. |
| 426:13 | Porend' ant' eles aos céos subir |
| 426:25 | aos enfermos.” E aqueste sermôn |
| 426:28 | e a gent' aos céos subí-lo viu, |
| 427:3 | nos compriu quando aos séus |
| 427:40 | ben so aos céos; mas foi-lles Déus toller |