| B | Este é o Prólogo das Cantigas de Santa María, ementando as cousas que há mestér eno trobar. |
| 5:12 | Mas a dona tant' éra fremosa, que foi das bélas flor |
| 5:62 | chegou un Conde, que lla foi das mãos toller. |
| 5:88 | e non viínna quen lla das mãos sacasse de nenllur |
| 10:1 | Rósa das rósas e Fror das frores, |
| 10:2 | Dona das donas, Sennor das sennores. |
| 15:126 | e das sas armas non vi i ren. |
| 16:42 | con coita das gentes que ían con el falar. |
| 18:48 | muitas das gentes |
| 22 | Esta é como Santa María guardou a un lavrador que non morresse das feridas que lle dava un cavaleiro e séus hómees. |
| 25:86 | no pórto das aguas mui fondas |
| 29:14 | da Sennor das aposturas |
| 29:20 | que é Sennor das naturas, |
| 29:28 | en ela das sas alturas. |
| 31:63 | a que das cousas sermôn |
| 35:53 | E o que tiínn' a arca | das relicas, sen mentir, |
| 35:55 | O almiral das galéas | viínna muit' ant' os séus, |
| 35:64 | e fez tirar das galéas | saetas mui mais de mil |
| 35:104 | de vos nembrar das relicas | da Virgen que con Déus sé, |
| 39:24 | quantos das térras i foron juntados, |
| 40 | Esta é de loor de Santa María das maravillas que Déus fez por ela. |
| 46 | Esta é como a omagen de Santa María, que un mouro guardava en sa casa honrradamente, deitou leite das tetas. |
| 52:25 | e das cabras depois assí lles conteceu |
| 53 | Como Santa María guareceu o moço pegureiro que levaron a Seixôn e lle fez saber o Testamento das Escrituras, macar nunca leera. |
| 56 | Esta é como Santa María fez nacer as cinco rósas na boca do monge depós sa mórte, polos cinco salmos que dizía a honrra das cinco lêteras que há no séu nome. |
| 62:22 | das Vírgẽes foi ben come sisuda. |
| 70 | Esta é de loor de Santa María, das cinque lêteras que há no séu nome e o que quéren dizer. |
| 73:2 | a que pód' os pecados das almas lavar. |
| 75:19 | e vivía das esmólnas | que lle davan; e sen falla |
| 76:2 | quér das de séu Fillo, fól é sen mentir. |
| 77 | Esta é como Santa María sãou na sa igreja en Lugo ũa mollér contreita dos pées e das mãos. |
| 79:25 | Atant' houve Musa sabor das compannas |
| 88 | Como Santa María fez a un físico que se metera monje que comesse das vidas que os outros monjes comían, que a el soían mui mal saber. |
| 89:28 | Reínna das outras reínnas, |
| 89:29 | acorredor das mesquinnas, |
| 96:42 | “Mas non quis a Virgen, das outras mellor, |
| 99:18 | das paredes e raer |
| 99:25 | das outras, e a correr |
| 104:14 | das da eigreja, que lógo | o podería haver, |
| 105:85 | ll' apareceu a Sennor das reínnas |
| 114:20 | das chagas mui grandes e atán maltreito, |
| 114:36 | déu aa bẽeita Sennor das sennores, |
| 117 | Como ũa mollér prometera que non lavrasse no sábado e per séu pecado lavrou, e foi lógo tolleita das mãos; e porên mandou-se levar a Santa María de Chartes, e foi guarida. |
| 117:28 | andar tolleita das mãos e pedir oíran |
| 121 | Esta é dun miragre do cavaleiro que fazía a guerlanda das rósas a Santa María. |
| 121:12 | que a guerlanda das rósas | no tempo delas mui ben |
| 121:29 | das rósas ena guerlanda; | mas eles entôn poder |
| 124 | Como Santa María guardou un hóme que apedraron que non morresse atá que se mẽefestasse, porque jajũava as vigías das sas féstas. |
| 125:44 | mai-lo crérigo das mãos | muit' aginna lla tollía. |
| 132:11 | das outras é nemigalla |
| 132:54 | das mais ricas que sabían |
| 132:60 | o prazo das vodas vẽo |
| 143:34 | lógu' en térra das mãos foi ferir |
| 145:38 | o Fillo da Reínna das bẽeições; |
| 147 | Como ũa mollér póbre déu sa ovella a guardar a un ovelleiro, e quando ao trosquïar das ovellas vẽo a vélla demandar a súa e o ovelleiro disse que a comera o lobo, chamou Santa María de Rocamador, e a ovella braadou u lla tiínna o ovelleiro asconduda e disse: “ei-me acá, ei-m' acá.” |
| 148:29 | Entôn muitas das gentes | se foron i chegando |
| 151:37 | tollend' os frócos das téstas | e descobrind' as moleiras |
| 152:30 | foi u viu a Virgen santa, | que é Sennor das sennores. |
| 159:25 | e saíron aa rúa | muitas das gentes chamar, |
| 173:10 | senôn chamar sempr' a Virgen, | a Sennor das pïadades. |
| 176:24 | e do cep' e das cadẽas | de todo se livr' achou; |
| 179:12 | e das pérnas encolleita; |
| 181:29 | atán gran medo da sina | e das cruzes i preséran, |
| 184:11 | todos lle morrían lógo; | mais das súas maravillas |
| 193:44 | déron a Santa María, | que é Sennor das sennores; |
| 209 | Como el rei Don Afonso de Castéla adoeceu en Bitória e houv' ũa door tan grande que coidaron que morresse ende, e poséron-lle de suso o livro das Cantigas de Santa María, e foi guarido. |
| 221:21 | o mõesteiro das Ólgas; | e enquant' assí estava, |
| 222 | Esta é do capelán que cantava missa no mõesteiro das donas d' Achélas, que é en Portugal, e consomiu ũa aranna, e depois saiu-lle pelo braço. |
| 222:16 | e un capelán das donas, | bõo hóm' e enssinado, |
| 235:67 | E con esta 'nfermidade | das outras sãar-o fez; |
| 236 | Como ũa mollér perigoou no mar, e tragía un fillo pequeno nos braços; e feze-a Santa María per cima das aguas andar de pé, assí como iría per un mui bon chão. |
| 242:22 | dependorado das unllas | e colgado por caer. |
| 242:24 | que acorrudo das gentes | non foi, segund' éu achei; |
| 243:26 | déron a Santa-María, | que é Sennor das sennores, |
| 257:18 | ca o dano das sas cousas mui ben se sacude. |
| 260:2 | a Sennor das sennores, |
| 267 | Como Santa María livrou un mercador do perígoo das ondas do mar en que cuidava morrer u caera dũa nave. |
| 269:14 | e vegías das sas féstas | jajũava sen falir. |
| 280:13 | e a mellor das santas mellores; |
| 280:16 | e das vírgẽes ar é padrõa, |
| 288:28 | a Déus e pois a sa Madre, | que é Sennor das sennores; |
| 289:27 | Pois assí houve chorado, | lóg' a Sennor das sennores |
| 290:22 | da mellor das bõas e non quisér |
| 291:11 | dos parentes da manceba | e das justiças, ca non |
| 304:2 | das cousas limpias se paga | sempre, tal é séu costume. |
| 313:32 | i mercee e ajuda | pedir das coitas que han, |
| 313:33 | des i das enfermidades | son ben guaridos de pran, |
| 315:48 | a Déus e a sa Madre, | a Sennor das sennores, |
| 328:45 | e ar outros das orellas | porende foron fanados, |
| 331:20 | des i os dedos das mãos | non quedava de torcê-los, |
| 335:84 | aa Virgen grorïosa, | que é Sennor das sennores, |
| 341:64 | aa Virgen grorïosa, | que é Sennor das sennores; |
| 352:25 | vendimian, foi-se con ele | aa Sennor das Reínnas |
| 354:10 | con ela aves das cóvas, | e de taes hóme vee. |
| 354:21 | caeu ontr' os pés das bestas, | e foi en atal maneira |
| 355:85 | lóg' a santa verdadeira | Madr' e Sennor das sennores |
| 356:6 | das mãos do ẽemigo, | o dïab' enganador. |
| 361:8 | que fezo no mõesteiro | das Ólgas, que el Rei fez |
| 366:1 | A que en nóssos cantares | nós chamamos Fror das frores, |
| 366:58 | dos céos, Santa María, | que é Sennor das sennores. |
| 369:98 | por tan fremoso miragre | aa Virgen glorïosa, | que é Sennor das sennores; |
| 371:14 | das herdades que partissen, | segundo podéss' haver. |
| 379:46 | d' acorrer con sa mercee, | que é maior das maiores. |
| 384:1 | A que por mui gran fremosura | éste chamada Fror das frores, |
| 384:18 | nunca houv' en fremosura, | ar é mellor das mellores. |
| 384:30 | un pouco, foron-se lógo. | Mais a Sennor das sennores |
| 398:36 | aa Virgen grorïosa, | que é Sennor das sennores, |
| 401:26 | dele e das sas óbras, | con que el faz obrar |
| 406 | Esta primeira é das Maias. |
| 410 | Prólogo das cantigas das cinco féstas de Santa María. |
| 410:8 | das sas cinque féstas, que son |
| 420:53 | e bẽeita u fuste | das vertudes cercada |
| 423:28 | crïou das aguas, com' escrito jaz, |
| 424:13 | ben das ínsoas de Sabá |