| 5:155 | que ao ségre non ficaría nunca, par San Denís, |
| 9:30 | ant' o San Sepulcro | e en el beijasse. |
| 14 | Esta é como Santa María rogou a séu Fillo pola alma do monge de San Pedro, por que rogaran todo-los santos, e o non quis fazer senôn por ela. |
| 14:10 | monges e que de San Pedro | havían a vocaçôn. |
| 14:17 | mas defendeu-llo San Pedro, | e a Déus por el rogou |
| 14:19 | Pois que San Pédr' esto disse | a Déus, respôs-ll' el assí: |
| 14:23 | Mui triste ficou San Pedro | quand' esta razôn oiu, |
| 14:27 | Quando viu San Pédr' os Santos | que assí foran falir, |
| 15:13 | por San Basillo Santa María |
| 15:23 | e San Basill' a pé dũa sérra |
| 15:51 | Pois San Basill' o fẽo fillado |
| 15:84 | San Mercuiro e disse-ll' assí: |
| 15:92 | San Mercuiro lógu' ir-se leixou |
| 15:100 | hei, San Basil' en sa visôn viu; |
| 15:108 | San Basílïo lógo chamou, |
| 15:111 | de San Mercuiro, o cavaleiro |
| 15:116 | San Basillo, com' escrit' achei, |
| 15:120 | San Mercuiro daquel falsso rei, |
| 15:134 | con que San Mercuir' o cólbe fez, |
| 17:55 | Diss' o Emperador: “Par San Martín, |
| 26:13 | a San Jam' en romaría, |
| 26:52 | de San Pedro, muit' apósta e béla, |
| 26:53 | San James de Compostéla |
| 27:40 | que lógo San Pédr' ant' o altar varreu, |
| 28:29 | San Germán dentr' éra i, |
| 28:99 | Pera San Germán se foi |
| 35:96 | a que é Sennor do mundo. | E porên, par San Fiíz, |
| 39:3 | Ond' avẽo en San Miguél de Tomba, |
| 66:19 | sigo San Joán, |
| 66:48 | San Pédr' o sino tangía, |
| 81 | Como Santa María guareceu a mollér do fógo de San Marçal que ll' havía comesto todo o rostro. |
| 81:14 | algũa vez por San Marçal, |
| 86:12 | que Santa María fez por San Miguél, |
| 86:13 | que é companneiro de San Gabrïél, |
| 86:15 | De San Migaél, o ángeo de Déus, |
| 86:42 | lóg' a San Miguél o miragre mostrar. |
| 91 | Como Santa María deceu do céo en ũa eigreja ante todos e guareceu quantos enfermos i jazían que ardían do fógo de San Marçal. |
| 91:14 | deste fógo que chaman de San Marçal. |
| 94:109 | fremosa, par San Joán, |
| 115:128 | en téu mal, par San Denís.” |
| 122:34 | E fez-lo lógo, par San Bonifaz. |
| 134 | Esta é como Santa María guareceu na sa eigreja en París un hóme que se tallara a pérna por gran door que havía do fógo de San Marçal, e outros muitos que éran con ele. |
| 134:11 | deste de San Marçal, |
| 138 | Como San Joán Boca-d' Ouro, porque loava a Santa María, tiraron-ll' os ollos e foi esterrado e deitado do patrïarcado; e depois fez-lle Santa María haver ollos, e cobrou per ela sa dinidade. |
| 138:47 | Quand' esto foi, San Joán entôn cobrou |
| 138:55 | Pois San Joane todo aquesto viu, |
| 138:58 | sa alma foi i u é San Simeôn. |
| 145 | Como San Joán, patrïarca de Alexandría, déu quant' havía a póbres en ũu ano caro. |
| 146:75 | E por esto, par San Dinís, |
| 155:5 | e o non compr' é perdudo, | según conta San Matéus; |
| 195:80 | mi léva, de San Clemente, |
| 202:34 | hoge día enclinada | estar dentr' en San Vitor. |
| 204 | Como Santa María guariu un frade por rógo de San Domingo. |
| 204:3 | Daquesto a San Domingo | un miragre conteceu: |
| 204:10 | e San Domingo coitado | foi de ll' aquel mal vĩir. |
| 204:27 | San Domingu' en outra casa | jazía lonj' e viu ben |
| 238:49 | que nunca mais falou nada; | e porên, pa-San Dinís, |
| 245:9 | en San Salvador da Torre, | por un hóm', e mui ben sei |
| 245:16 | en San Salvador da Torre | e, per quant' éu aprendí, |
| 245:33 | se nos non dás quant' houvéres.” | E jurou par San Martín |
| 245:91 | de quanto ll' entôn vẽéra, | e jurou par San Dinís |
| 246:29 | de non entrar, e cuitada | foi ên muit', par San Dinís; |
| 251:61 | parentes a levaron | día de San Matéus, |
| 253:22 | ant' o altar de San Jame, | e non foss' en poridade. |
| 259:25 | a que chaman fógo de San Marçal, |
| 264:16 | foron aa omagen | que San Lucas fezéra |
| 265:41 | prazer con el houv' e en orden de San |
| 265:80 | que ele as escriviu, par San Denís; |
| 272 | Como Santa María fez en San Joán de Leterán en Roma que se mudasse ũa sa omagen da ũa parede da igreja na outra. |
| 282:25 | ca se aquesto non fosse, | juro-vos, par San Matéus, |
| 289 | Como Santa María de Tocha guariu un lavrador que andava segando en día de San Quirez, que se lle cerraron os punos ambos. |
| 289:8 | de San Quireze segava | ũa messe per gran sésta, |
| 289:11 | E porque en aquel día | de San Quireze segava, |
| 292:17 | que a Paraís' iría, | ben u éste San Denís, |
| 292:37 | quites, que nunca mais foron | San Marcos e San Matéus, |
| 295:17 | e faz i mui gran dereito; | ca según diz San Matéus |
| 295:18 | e San Ioán e San Marcos, | sa Madr' éste sen falir. |
| 304:7 | d' ôrdin de San Bẽeḯto. | E óra chus da eigreja |
| 306:13 | mas depois ar foi eigreja | do apóstol San Joán, |
| 313:24 | e “San Pédr'” e “Santïago”, | “San Nicolás”, “San Matéus”, |
| 332:45 | e sei que poi-lo oírdes, | diredes, par San Martín, |
| 359:10 | a San Salvador, ond' éra | chamada a colaçôn. |
| 369:1 | Como Jesú-Cristo fezo | a San Pedro que pescasse |
| 371:38 | Assí chegou a San Lucas, | u a foron receber |
| 378 | Como un hóme bõo con sa mollér, que morava na colaçôn de San Salvador de Sevilla, tiínna ũa sa filla doente pera mórte, e jouve tres días que non falou; e prometêrona a Santa María do Pórto, e guareceu. |
| 381:8 | de San Marcos, e Joane | havía nom'; e entôn |
| 401:15 | no santo paraíso, | u éste San Matéus, |
| 401:16 | San Pédr' e Santïago, | a que van os roméus, |
| 404:37 | somos de non irmos, par San Dinís, |
| 417 | Esta séptima é como Santa María levou séu fillo ao templo e o ofereceu a San Simeôn; e esta fésta é no mes de febreiro. |
| 417:4 | como déu Santa María | no templ' a San Simeôn |
| 419:36 | e San Joán fez lógo | chamar, e a dizer |
| 419:39 | E disse-lle chorando: | “Nembre-te, San Joán, |
| 419:63 | Outro día San Pedro | a vóz de Déus oiu |
| 419:71 | E disso a San Pedro: | “Direi-ch' o que farás: |
| 419:77 | e o córpo San Pedro | fillou con sét' e tres |
| 419:80 | foron-s' aa cidade; | mais lógo San Miguél |
| 419:91 | E San Tomás lle disse: | “Sennor, mui m' é mestér, |
| 419:111 | Entôn disse San Pedro: | “Tenno que será pról |
| 419:119 | San Pedro, e os outros | todos a ũa vóz |
| 420:42 | que a San Miguél houve | tan tóst' acomendada; |
