| 7:12 | éra-xe súa essa. |
| 24:17 | per súa malandança. |
| 32 | Esta é como Santa María amẽaçou o bispo que descomungou o crérigo que non sabía dizer outra missa senôn a súa. |
| 34 | Esta é como Santa María fillou dereito do judéu pola desonrra que fezéra a súa omagen. |
| 35 | Esta é como Santa María fez queimar a lãa aos mercadores que ofereran algo a súa omage, e llo tomaran depois. |
| 78:14 | oír érg' a súa, nen ll' éra saborosa. |
| 86:37 | e a súa manga sobr' ela parou |
| 132:28 | dela a súa guardava |
| 147 | Como ũa mollér póbre déu sa ovella a guardar a un ovelleiro, e quando ao trosquïar das ovellas vẽo a vélla demandar a súa e o ovelleiro disse que a comera o lobo, chamou Santa María de Rocamador, e a ovella braadou u lla tiínna o ovelleiro asconduda e disse: “ei-me acá, ei-m' acá.” |
| 151:11 | Mas ũa noite ll' avẽo | que a ũa barragãa | súa foi, que ben quería, |
| 161:21 | en toda-las outras vinnas, | mais na súa, polo rógo |
| 161:34 | d' haver a súa mercee, | en que jaz toda bondade. |
| 169:47 | e a súa eigreja | assí deles livrou, |
| 169:49 | E porend' a eigreja | súa quita é ja, |
| 203:6 | a ũa súa amiga | que éra santa mollér. |
| 206:30 | per que ja quando podésse | a súa missa cantar. |
| 206:34 | e pose-ll' a súa mão | ben firme en séu logar. |
| 212:5 | que vẽéss' a súa mão | aos póbres que mestér |
| 212:33 | ant' a súa Majestade, | e chorou muit' e gemeu |
| 214:39 | Assí gannou a eigreja | Santa María por súa, |
| 215:18 | e ũa omagen súa | foi deles lógo levada. |
| 216:6 | põía súa fazenda | e todo séu asperar. |
| 216:21 | en ũa súa eigreja; | mas non llo quis consentir |
| 228:14 | foi-s' o múu levantando | con súa enfermidade |
| 233 | Como Santa María defendeu un cavaleiro que se colleu a ũa eigreja súa dũus cavaleiros que o querían matar. |
| 245:95 | O alcaid' entôn de Nevia | con súa companna vil |
| 246:8 | punnav' a ũa igreja | súa e oraçôn oír, |
| 253:34 | e a eigreja é súa | e derredor a herdade.” |
| 265:56 | podería hóme da súa nenllur |
| 265:58 | se mais semellaron en súa faiçôn. |
| 274:14 | e fez-lle leixar a orden, | e foi-s' ende súa vía. |
| 274:18 | E ela en súa mão | ũa garnacha tragía |
| 281:48 | ca a súa magestade | vos chamou, que aquí sé.” |
| 285 | Como Santa María fez aa monja que non quis por ela leixar de s' ir con un cavaleiro que se tornass' a súa ôrdin, e ao cavaleiro fez outrossí que fillasse religïôn. |
| 316:24 | porque da súa eigreja | perdía a oblaçôn |
| 327:9 | a ũa eigreja súa, | feita des mui gran sazôn, |
| 346:20 | súa, a que a levaron, | lóg' a que bẽeita seja |
| 353:38 | súa a maior partida | e foi-lla lógo guardar. |
| 365:14 | mente a noit' e o día | por súa gran neicidade. |
| 376:33 | achou aquela sortella | e viu ben que súa éra |
| 386:19 | pról súa nunca fezéron | hómes como nós faremos |
| 419:76 | que Jesú-Crist' a alma | de súa Madre pres; |
