| 3:28 | u pecador sól achar. |
| 5:96 | neno téu Fillo de mi non se nembra, como fazer sól?” |
| 25:15 | quen sól ll' emprestido fazer |
| 25:94 | e disse-lle: “Sól dúas nózes |
| 27:58 | que a non ousaron per ren sól tanger. |
| 35:50 | sól que non guardes os córpos | de mórt' e de mal prender.” |
| 36:18 | que nos póde desto livrar, sól nona ementades. |
| 36:30 | havían; e se lles prougu' ên, sól dulta non prendades. |
| 38:30 | entrara na eigreja, como sól acaecer, |
| 38:64 | que sól ena face non ll' ousavan mentes tẽer. |
| 39:16 | a sa omagen, que nen sól o véo |
| 39:20 | a Santa María, que sól nïente |
| 42:61 | ves? E por que me leixaste | e sól vergonna non hás? |
| 45:5 | sobervios' e malcreente, | que sól por Déus un dinneiro |
| 53:44 | que quant' al depois viía | sól nono preçava ren; |
| 54:38 | a ourïent' onde o sól viínna. |
| 61:26 | en sól ousar dizer atán gran folía. |
| 62:39 | que sól non disséron: “Dona, onde vẽes?” |
| 65:150 | e disse: “Sól de m' ir non será pensado, |
| 65:182 | que atá entôn sól non seja falado.” |
| 67:79 | “Quand' el aquesta dizía, | sól non éra éu ousado |
| 71:24 | mais a Virgen lle disse: | “Sól non prendas espanto, |
| 75:11 | e por Déus nen por sa Madre | non dava sól nen dinneiro, |
| 85:19 | mais fremosa que o sól; e lógo ll' as prijões |
| 89:33 | ben come se o sól entrasse |
| 91:28 | e sól dormir nen comer |
| 91:50 | non leixou do fógo, nen sól un sinal. |
| 95:22 | dar ou algũus presentes, sól nonos prendía; |
| 95:67 | e foron sa vía que sól non se detevéron, |
| 99:40 | sól sinal non foi mostrado. |
| 102:20 | sól non hajades pavor |
| 104:13 | que sól que ela podésse | ũa hóstïa furtar |
| 121:22 | e ficou lóg' os gẽollos | escontra u o sól sal, |
| 121:40 | nulla ren, nen sól a dona, | nen da guerlanda sentiu |
| 123:16 | null' hóme, sól non llo querades creer; |
| 125:94 | soon de que casar quige, | mai-lo démo, que sempre sól |
| 127:21 | mais dentro na sa eigreja | sól entrar nono leixou |
| 128:14 | en tal guisa que dos dentes | sól non dedes i dentada, |
| 130:12 | e preçan-s' ende, assí seer sól; |
| 135:46 | sól non lle foss' outorgado. |
| 135:74 | Ben tro eno sól levado |
| 135:101 | do séu non filles, ca sól |
| 138:6 | dar-llo-á, que sól non lle dirá de non. |
| 141:14 | que sól non i fillava null' outra medida. |
| 141:36 | sól nono connocían polo mudamento |
| 142:24 | con sas hosas, que sól nonas tolleu, |
| 145:22 | que non lle ficaron sól dous pepïões, |
| 146:64 | me guarrá, sól dulta non hei.” |
| 146:69 | e sól detẽer-se non quis, |
| 148:25 | mas guardó-o a Virgen | que sól non lle chegava |
| 151:18 | que a eigreja non póssa | veer nen sól end' as beiras.” |
| 153:8 | que sól non tinna en ren |
| 155:26 | dũa fonte, que sól gota | non pude dela fillar. |
| 155:30 | que agua coller non pude, | nen sól bever nen gostar. |
| 162:7 | e sól non devemos provar |
| 163:6 | porên descreeu na Virgen, | que sól non quis receá-la. |
| 166:11 | E foi-se lógo a Salas, | que sól non tardou nïente, |
| 173:9 | que comer sól non podía | nen dormir nen fazer al |
| 174:22 | que lle pareceu mais crara | que o sól en ourïente. |
| 175:32 | e da coita de séu padre | sól mercee non houvéron; |
| 180:40 | sól non acharon i ũ' almocéla? |
| 182:22 | nen sól dũa çapata |
| 185:39 | O alcaide por tod' esto | sól cabeça non tornou, |
| 185:69 | se contra María fosse, | que os séus defender sól.” |
| 186:60 | que nïún sinal sól del non pareceu; |
| 193:16 | e guardou-o de tal guisa, | que sól non lli noziu nada |
| 194:30 | que sól falar non podéron. | E o jograr perdidoso |
| 198:14 | non quis, cujos roméus éran, | que mórtos nen sól chagados |
| 198:24 | mas sól non tangeu en carne, | ca non quis a mui comprida |
| 204:12 | nen sól un sinal de vida; | e os físicos dalí |
| 208:36 | e contou-ll' este miragre, | que sól non ll' ên leixou ren, |
| 210:22 | este troux' o mandado, | e por que sól non demos |
| 211:36 | que per ren tanger sól non o ousaron, |
| 213:23 | Daquest' o marido dela | sól non sabía mandado; |
| 213:70 | nen viron sól per u fora | fogind' en sa égua veira. |
| 215:12 | e roubavan os altares, | que sól ren i non leixavan; |
| 215:34 | guardou aquesta do fógo, | que sól non lle noziu nada. |
| 215:36 | que, porque aquesto feito | sól non saíss' a concello, |
| 217:13 | non se fora dos pecados, | sól nono pod' acabar, |
| 217:17 | per força que i poséssen, | sól dun logar o mover, |
| 218:34 | ca de o mais levaren | sól non foron ousados, |
| 219:32 | e des i que o raesse; | mais sól non lle prestou ren: |
| 225:25 | e se s' ao sól parava, | lóg' a aranna viía, |
| 225:33 | des i ía-ll' aos peitos | e sól non leixava braço |
| 225:36 | ao sól, hóra de nõa, | foi ll' o braç' escaentando, |
| 226:31 | E assí viían alá dentr' o sól |
| 226:34 | non foi nïún deles, nen sól enfermar |
| 226:47 | soía, que sól non ên menguava ren. |
| 228:10 | que sól andar non podía, | esto vos digu' en verdade. |
| 231:29 | d' alçá-los, sól non alçava |
| 231:33 | porque sól dar i recado |
| 237:87 | porque fïei no séu amor, | sól que m' eles leixaron |
| 238:14 | mais el de viltar a Virgen | e Déus sól non s' enfadou. |
| 239:13 | fezéstes sól desto cuidar, |
| 239:23 | Disso-ll' aquel: “Sól detẽer |
| 241:44 | todos, sól non chorava | por el nen se carpía. |
| 241:62 | que sól non parecía | per u fora ferido. |
| 242:20 | o teve, macar gróss' éra, | que sól non caeu per ren; |
| 245:53 | mais sól falar non podéron, | nen hóme non s' abalou |
| 245:62 | sól de ll' en ele travaren, | e perderon a coor. |
| 245:76 | que sól non houv' i mollado | pé, nen outro dano pres; |
| 245:99 | Ca ben lles diss' o convento | a todos que a que sól |
| 247:22 | e des hoi mais penssa dela, | ca de mi sól un bocado |
| 249:22 | assí o guardou a Virgen | que sól non se foi ferir, |
| 249:23 | nen sentiu sól se caera | nen recebeu 'n neún mal; |
| 258:33 | u ant' a massa estava | que ja déra, que sól non |
| 262:3 | E daquest' un gran miragre | fezo a Virgen, que sól |
| 262:5 | mas eno Poi fez aquesto | a mais fremosa que sól |
| 263:13 | E deste mal tan cuitado | éra que sól se volver |
| 263:26 | Onde faz-ti levar lógo | sól que vires a luz cras; |
| 265:33 | com' el escrevía, que sól connocer |
| 267:68 | que sól non sentiü coita nen rancura; |
| 268:29 | e pois foi en Vila-Sirga | fez, como sól seer manna |
| 272:16 | que sól nunca a leixava | que prendesse confissôn; |
| 273:28 | a todos, non foi en preito | que sól un fío achasse, |
| 277:17 | por honrra da Virgen santa, | sól de comer non penssavan |
| 278:14 | que non sãou de sa ida | que sól podésse veer. |
| 281:50 | e fez sinal que ant' ela | sól non m' ousasse parar. |
| 282:4 | d' acorrer sól por un vérvo | a quen en ela ben cree; |
| 285:69 | sól mentes non quis tẽer, ante foi a pórta abrir |
| 288:26 | que a sa gran fremosura | mais ca o sól esprandece.” |
| 289:10 | de pallas, per que cuidava | do sól haver amparança. |
| 289:18 | os outros. E aquel día | sól non houvéron ousança |
| 296:19 | mais fremosa e crara | que lũa nen sól é, |
| 297:16 | vertude, sól que a creen, | ben assí por semellança |
| 303:15 | atán gran medo havía | dela, que sól non ousava |
| 304:12 | ca macar ard' ant' os outros | de linaça, sól penssado |
| 304:18 | atán tóste se matavan, | que sól non deitavan lume. |
| 306:23 | e fez que tevésse cinta | ven como prennada sól |
| 306:27 | que Santa María virgen | foi, sól non dizedes ren, |
| 306:30 | en creer ataes cousas | nen sól i mentes meter.” |
| 308:2 | sól que am' a Déus, séu Fillo, | que soub' ela muit' amar. |
| 308:18 | e comer ja non podía | nen sól a agua passar. |
| 312:29 | ficou dela en tal guisa | que sól comer nen bocado |
| 312:31 | E se a bever lle davan, | el bever sól non podía, |
| 312:58 | que sól podésse con ela | haver prazer nen folgura. |
| 313:54 | branca en aquela nave, | com' a néve sól caer. |
| 315:28 | de coovr' ou d' aranna, | ca sól seer tal preito, |
| 316:39 | de gran prazer que havía, | ca aquest' avĩir sól |
| 318:29 | o cegou d' ambo-los ollos | que deles sól non viu ren, |
| 321:25 | que sól que ponnan sas mãos | sobre tal door, saúde |
| 321:33 | que o que me consellades | sól non val un mui mal figo, |
| 322:23 | Assí esteve gran tempo | que sól comer non podía |
| 323:34 | hóme de ren en sa casa, | nen sól as pórtas britadas. |
| 323:39 | foran, que sól non tangeran | en elas, nen nïún dano |
| 325:32 | mais a outra mui sannuda | disse: “Sól non é penssado, |
| 332:31 | o foi. E depois o fógo | sól non queimou nulla ren, |
| 333:49 | ca xe sól ela de taes | feitos fazer ameúde; |
| 335:45 | e achar sól nona pode, | e cuidou que se mudara |
| 340:11 | foi o sól, que éste Cristo, |
| 342:5 | Déus, nen sól filla cuidado | de as fegurar, ca tan |
| 343:21 | e como sól falar ousas? | Ca agora tal pecado |
| 343:36 | a todos, ond' hei vergonna | tal que sól non sei que diga; |
| 344:24 | a derredor da eigreja, | que sól non sentiron nada |
| 345:4 | vos direi que end' avẽo, | sól que me seja oído, |
| 345:50 | e foron pola queimaren, | mais sól nunca pod' arder. |
| 346:10 | ond' o sól, quand' el pres mórte, | tornou mais negro ca móra. |
| 346:17 | muit' e de maa maneira; | e sól carne nen pescado |
| 352:15 | o cavaleiro de dar-llo | nen sól por haver vendê-lo; |
| 357:10 | que comer ja non podía | nen sól trocir tres bocados. |
| 360:4 | en rogar-lle que nos ame | sól non há Déus que lle diga, |
| 364:22 | en nïún nembro do córpo | nen sól ena conjuntura. |
| 366:48 | sól vĩir non lles quería; | ca falcôn, tra u se farte |
| 369:5 | E de tal razôn com' esta | vos direi un gran miragre, | sól que me ben ascoitedes, |
| 369:61 | A bõa mollér coitada | foi tanto daqueste feito, | que sól non soube consello |
| 369:88 | dizendo que lla daría, | sól que ll' o séu entregasse. |
| 370:7 | E de a servir sól non nos enfademos, |
| 377:24 | sól fazer nono quería, | mais dizía que leixasse |
| 386:50 | que sól non lles minguou dele | que valvéss' ũa castanna. |
| 392:14 | e macar o castigavan, | sól non havía ên cura. |
| 399:14 | que non dava por matá-lo | sól ũa formiga. |
| 400:6 | sól non tenno que dixe ren: |
| 404:79 | E pois dormiu com' hóme são sól |
| 405:47 | como x' ante sól estar |
| 413:20 | do sól quando fér dentro ena vidreira, |
| 413:23 | Que macar o vidro do sól filla lume, |
| 422:28 | E u o sól craro | tornar mui negro de medo, |
| 423 | Esta primeira é de com' el fez o céo e a térra e o mar e o sól e a lũa e as estrelas e toda-las outras cousas que son, e como fez o hóme a sa semellança. |
| 423:19 | E u a lũa e o sól qu' é luz |
