| 3:29 | Chorando dos ollos séus |
| 5:120 | Pois chegaron, rogou-lles muito chorando dos ollos séus, |
| 8:14 | estand' ant' a sa omagen, | chorando dos ollos séus; |
| 9:27 | Lógu' entôn a dona, | chorando dos ollos, |
| 15:61 | ollos, contand' a deslealdade |
| 16:57 | ollos nunca viron; porên seja éu dos téus |
| 21:11 | Chorando dos ollos mui de coraçôn, |
| 28:84 | ollos contra o céo, |
| 35:69 | e déu-lle tan gran ferida, | que os ollos lle verteu |
| 38:38 | ollos a catou, e começou-a mal a trager |
| 38:61 | E demais houve os ollos tornados |
| 42:26 | que nunca tan béla cousa | viron estes ollos méus; |
| 44:36 | loou, e chorando dos ollos séus, |
| 48:26 | veend' agua conos ollos | e seer ên desejosos.” |
| 50:10 | tal que nóssos ollos o podéssen catar. |
| 51:60 | muito dos ollos chorando, | connocendo sa maldade; |
| 54:36 | sôbelos ollos, porque ben cuidaron |
| 57:101 | ollos, pées e mãos; |
| 59:53 | Mas chorou lógo dos ollos |
| 61:20 | que ll' os ollos fóra da tésta deitava, |
| 64:27 | E ar ele, chorando muito dos ollos séus, |
| 73:40 | ollos, acorreu-lle lóg' a Madre de Déus |
| 75:118 | teve ficados en térra, | chorando muito dos ollos; |
| 118:15 | ollos, dizendo: “Sennor, que farei? |
| 131:65 | ollos muito todos, dizendo: “Os téus |
| 135:76 | os ollos, e sa razôn |
| 137:35 | E fez-lle que non perdesse ollos, pées nen mãos |
| 138 | Como San Joán Boca-d' Ouro, porque loava a Santa María, tiraron-ll' os ollos e foi esterrado e deitado do patrïarcado; e depois fez-lle Santa María haver ollos, e cobrou per ela sa dinidade. |
| 138:14 | sacaron-ll' os ollos a gran traïçôn. |
| 138:34 | téus ollos tan ben come outra sazôn |
| 138:48 | séus ollos e viu; e lógo o chamou |
| 146 | Como Santa María guareceu a un donzél, fillo dũa bõa dona de Brïeiçôn, que ía en romaría a Santa María d' Albeça e topou con sus ẽemigos na carreira, e sacaron-lle os ollos e cortaron-lle as mãos. |
| 146:51 | os ollos, e depois tallou |
| 146:97 | fez-ll' ollos come de perdiz |
| 175:33 | e depois que o na forca | ante séus ollos poséron, |
| 177 | Esta é do que tiraron os ollos, que sãou Santa María de Salas e viu ben. |
| 177:13 | mai-los ollos da cabeça | ambos tirar-llos mandou, |
| 177:15 | E pois ll' os ollos tiraron, | aquel bon hóme, que fez? |
| 177:19 | que lle séus ollos tornasse, | ca ben fïava por Déus |
| 229:17 | e, sen aquesto, dos ollos | non podéron ren veer; |
| 232:27 | E rogou Santa María, | chorando dos ollos séus, |
| 241:38 | e quebraron-ll' os braços, | ollos e sobrencellas, |
| 258:30 | ollos, que os méus pecados | me faç' a Déus perdõar.” |
| 262:21 | tras lo altar, e viu lógo | con séus ollos e falou, |
| 268:19 | chorou muito dos séus ollos | e aos céos as mãos |
| 278:33 | ollos o lum' i cobrara, | mas pois a Madre de Déus |
| 291:22 | chorando muito dos ollos, | e começou-ll' a rogar: |
| 297:34 | ca non vee ben dos ollos, | mas pelo toutiço vee. |
| 301:12 | chorou muito dos séus ollos | e fezo chanto mui fórte, |
| 313:51 | O crérigo, pois diss' esto, | os ollos a céo alçou |
| 314 | Como Santa María guareceu ũu cavaleiro de Segóvia que havía perdudo o lume dos ollos. |
| 314:35 | o lume d' ambo-los ollos, | e en térra se tendeu |
| 314:47 | lógo o lume dos ollos | e diss': “Este logar dou |
| 316:29 | assí que d' ambo-los ollos | Martín Alvítez cegou, |
| 318:25 | ollos.” E diss': “Ai, bẽeita | Virgen, dos miragres téus |
| 318:29 | o cegou d' ambo-los ollos | que deles sól non viu ren, |
| 319:45 | muito dos séus ollos, que foron chegando |
| 324:9 | da Virgen Santa María, | que éu per méus ollos vi |
| 325:50 | mais verdade mui certeira | qual con séus ollos viía. |
| 329:59 | foi, e os ollos tan tóste | se ll' abriron, e a luz |
| 333:27 | Chorou muito dos séus ollos | aquela noite jazendo |
| 338:17 | que cegou d' ambo-los ollos, | e foron-se-ll' apertando |
| 341:61 | e disse-ll': “Ai, santa dona,” | muito chorando dos ollos, |
| 343:24 | a per poucas non m' é hóra | que os ollos non te brito.” |
| 348:17 | chorando muito dos ollos | e mercee lle pedindo |
| 355:67 | fezo a oraçôn lógo | muit' e dos ollos chorando, |
| 357:6 | muit' havía e a boca, | e os ollos mal torvados. |
| 362:34 | ollos, que por méus pecados | muit' há se foron serrar.” |
| 362:40 | porque vejo dos méus ollos | mui bẽeita sejas tu; |
| 378:25 | que per narizes e ollos | e da boca outrossí |
| 378:42 | viveu e abriu os ollos | e catou enderredor. |
| 407:21 | E demais la vista dos ollos perdeu, |
| 417:19 | Pois que veen os méus ollos | a ti, que és Salvador |