| A:11 | meteu i, e ar pobrou |
| A:28 | com' i podedes achar. |
| B:22 | querrei-me leixar de trobar des i |
| B:26 | que queno há sempre per i mais val; |
| B:34 | de o haver, ca nunca i faliu |
| 3:20 | des i a ela negar. |
| 5:20 | leixou séu irmão e fez i gran séu prazer. |
| 5:32 | jurando muito que o faría i morrer. |
| 5:57 | Dous monteiros, a que esto mandou, fillárona des i |
| 5:61 | Mas ela chamando Santa María, lógu' i |
| 5:119 | de bõa gente, que non havía i mouros nen judéus. |
| 5:128 | foi end', e muitos gafos fezéron s' i trager. |
| 6:57 | Entôn tod' aquela gente | que i juntada éra |
| 6:68 | assí que achar non póssa | null' hóm' i que emende.” |
| 6:69 | Quand' esto diss' o meninno, | quantos s' i acertaron |
| 7:28 | chegou i; e pois chamar |
| 8:25 | Pois a candea fillada | houv' aquel monge des i |
| 9:8 | houv' i ũa dona | de mui santa vida, |
| 9:18 | a toda-las gentes | que per i passavan, |
| 9:19 | vẽo i un monge, | segund' éu aprendo, |
| 9:28 | muito lle rogava | que per i tornasse, |
| 9:69 | E lógu' i a préto | un leôn, u jouve, |
| 10:13 | des i dos érros nos faz repentir, |
| 11:39 | Gran reférta i crecía, |
| 13:16 | mais lo meirinno passava | per i e mentes meteu |
| 15:17 | metera i tan grand' herigía, |
| 15:103 | e quant' i viu no coraçôn fito |
| 15:126 | e das sas armas non vi i ren. |
| 15:127 | Mas tornemos i lóg' a cordura, |
| 15:135 | sangoent'; e per i entendendo |
| 15:157 | e começaron lógu' i a fésta |
| 18:26 | grande que i prendía, |
| 18:31 | d' Agosto, que vẽo i |
| 18:47 | na touca; des i chamou |
| 18:49 | i, que vẽéssen parar |
| 18:62 | lógu' i vẽéron; |
| 23:26 | que non achass' i avond' o riqu' e o mesquinno. |
| 25:89 | mas lógu' i houv' a falecer, |
| 25:106 | de saber o que i jazía. |
| 25:107 | Des i feze-a levar ên |
| 26:59 | gran traïçôn i penssastes, |
| 27:26 | de lei i acharen, tal a dev' haver.” |
| 27:33 | ca éu vos serei i tal ajudador |
| 27:57 | foron i; e assí os catou de pran |
| 28:29 | San Germán dentr' éra i, |
| 28:55 | non fosse, que i chegar |
| 28:65 | cólb' houve dos que i dar |
| 28:82 | mas foi i decebudo. |
| 28:118 | déu i, ricas e bõas; |
| 29:6 | a muitos que foron i, |
| 29:13 | e havía i faiçôn |
| 31:12 | e ar van-x' i muitos sãos, | que dan i sa caridade; |
| 31:15 | que van i de coraçôn |
| 31:20 | foran i outras perdudas, |
| 31:53 | E des alí adeante | non houv' i boi nen almallo |
| 31:55 | de quantas bestias i son |
| 33:20 | i, que cuidava passar |
| 33:30 | que i éran, e tombar |
| 34:13 | des i assentou-s' alí e fez gran falimento; |
| 34:28 | fez i a Madre de Déus, que d' óio semellança |
| 35:15 | Ca havía i do leite | da Virgen esperital, |
| 35:33 | e entrou i tanta gente | que non cabían i chus, |
| 35:46 | que tan tóste non vẽéssen | mui grand' algu' i oferer. |
| 35:47 | Todos entôn mui de grado | oferían i mui ben: |
| 35:48 | os ũus davan i panos, | os outros our' ou argên, |
| 35:83 | Todos responderon lógo: | “Preit' outr' i non haverá |
| 35:85 | daquelo que gaannarmos | cada ũu i dará |
| 35:102 | dará i de bõa mente, | e ide-o receber.” |
| 38:8 | os que contra ela van, non cuidand' i el tanger. |
| 38:22 | mui maas compannas se foron tan tóst' i meter, |
| 38:24 | e outros que lles tragían i vinno a vender; |
| 38:26 | houv' i un que começou a perder, |
| 38:33 | porque viu i ben entallados |
| 38:53 | Maiores miragres houv' i mostrados |
| 38:70 | houv' i, porque foran aquel tafur mórt' asconder; |
| 38:91 | estand' i hómees honrrados, |
| 39:24 | quantos das térras i foron juntados, |
| 42:17 | Sobr' aquest' ũa vegada | chegou i un gran tropél |
| 42:19 | andava i namorado, | e tragía séu anél |
| 42:37 | As gentes, quand' est' oíron, | correndo chegaron i |
| 42:38 | u o donzél braadava, | e el contou-lles des i |
| 43:20 | a Darouca u moravan; | mas non houv' i gran tardada |
| 43:58 | Entôn vẽo i mais gente | que non ven a ũa feira, |
| 45:23 | E des i ar cuidou lógo | de meter i gran convento |
| 45:26 | e que por Santa María | servir sería i frade. |
| 45:40 | en fillardes aquest' alma, | mao conssell' i houvéstes |
| 49:33 | per i fazendo muito mal; |
| 49:35 | fezéron todos i sen al, |
| 52:17 | e estavan i todas mui quedas en paz, |
| 53:17 | des i foi-se con sa madre; | mas atal amor colleu |
| 53:18 | daquel logar u sãara, | que se quis lógu' i tornar. |
| 53:38 | “Madr', éu farei i as gentes | vĩir ben dalend' o mar |
| 55:49 | viron entrar i un moço | mui fremosinno correndo, |
| 55:60 | que éran i ajuntadas | de monjas mui mais ca cento, |
| 56:31 | “Magnificat” i jazer, |
| 56:32 | e “Ad Dóminum” i há, |
| 57:24 | d' i mui grand' e estranna |
| 57:27 | por i jantaren, |
| 57:28 | des i folgaren |
| 57:89 | que lógo d' i levados |
| 57:93 | que i morressen, |
| 58:19 | do mõesteir'; e i a atendeu. |
| 58:25 | e o démo, que a trager i fez, |
| 58:26 | deitá-la quis per i no infernal |
| 58:28 | d' hómes e muitos tormentar i viu; |
| 59:29 | que i de gran santidade |
| 60:5 | Ave nos i meteu; |
| 61:5 | de miragres ben d' i, ca d' allur non vẽo, |
| 63 | Como Santa María sacou de vergonna a un cavaleiro que houvér' a seer ena lide en Sant' Esteván de Gormaz, de que non pod' i seer polas súas tres missas que oiu. |
| 63:28 | tanto fez i d' armas, per quant' end' éu sei, |
| 63:29 | que non houv' i lide nen mui bon tornei |
| 63:38 | e outras dúas que i foron dizer, |
| 64:21 | mais ena igreja mannãa seremos i, |
| 64:60 | fillou lógo as çapatas, e fez i mal sen; |
| 65:18 | cuidando que fosse per i castigado. |
| 65:58 | dar-ch-á i consello un fól trosquïado.” |
| 65:107 | E des i ergeu-s' e como quen s' aparta |
| 65:143 | Des i ant' a Virgen todos tres vẽéron |
| 67:22 | pois vejo que vós queredes | e fazedes i bondade; |
| 67:48 | éra, viveu mui gran tempo, | trões que un bisp' i vẽo |
| 67:58 | que i servir non vẽéra | con mingua de sãidade. |
| 69:7 | seend' i o Emperador d' Espanna |
| 69:86 | que non cabían i nena quintãa. |
| 70:2 | cinque letras, no-mais, i há. |
| 70:15 | ‘I’ nos móstra JESÚ-CRISTO, |
| 71:6 | do reino de séu Fillo, | mais per que i entremos. |
| 72:28 | ben d' i natural, |
| 73:7 | De monjes gran convento éran i entôn |
| 73:9 | un tesoureir' i éra aquela sazôn, |
| 73:26 | como se sangue fresco fossen i deitar. |
| 75:62 | que éu leix' est' hóme bõo; | mas id' i se ir queredes, |
| 75:119 | e tornou-s' a cas do rico, | e houv' i outros antollos, |
| 78:30 | e que i ardesse a carne del astrosa. |
| 81:11 | dessí d' outro que há i, |
| 84:25 | A mollér entôn calou-se, | que lle non falou mais i; |
| 84:26 | e pero parou i mentes | sempre mui mais des entôn. |
| 84:42 | da igreja e correndo | entrou i de gran randôn. |
| 85:45 | E viu de muitas maneiras i santas e santos |
| 86:17 | ían i rogar polos pecados séus, |
| 86:24 | que ũa mollér prenne entrou per i; |
| 87:7 | Un crérig' houv' i sabedor |
| 88:22 | sen sal nen pont' i deitar, |
| 88:84 | e des i foi castigado |
| 91 | Como Santa María deceu do céo en ũa eigreja ante todos e guareceu quantos enfermos i jazían que ardían do fógo de San Marçal. |
| 91:10 | non há i mui gran sazôn, |
| 91:18 | por sa saúd' i cobrar, |
| 91:19 | cuidand' en todas guisas i a sãar |
| 91:24 | os fillava, e des i |
| 94:8 | des i faz-nos repentir |
| 94:21 | éra d' i aproveitar |
| 94:50 | emostrou i maravillas, |
| 95:24 | pera as gentes que viínnan i en romaría, |
| 95:41 | da pena, ena mannaa i éran tornados; |
| 95:48 | ena sóta da galéa e i ascondudo, |
| 95:70 | e gentes de todas partes foron i juntadas, |
| 96:24 | E a quarto día per i vẽéron |
| 96:46 | e ela des i foi mia aguardador.” |
| 97:17 | Demais un rico pano i déu |
| 97:32 | muit' el; des i ant' el Rei entrou |
| 97:50 | meted' i un vóss' enqueredor, |
| 97:52 | podedes per i o feit' entender.” |
| 97:56 | E meteu i un hóme de paz |
| 98:4 | a hómees e molléres | que estavan i, |
| 98:16 | e entravan i os outros, | dous e tres a par. |
| 99:23 | Ũa viron i seer |
| 99:37 | mas foron i falecer, |
| 102:35 | mais havía i avondo |
| 103:22 | Des i foi-s' a passarinna, | de que foi a el mui gréu, |
| 103:27 | Des i entrou na eigreja, | e houvéron gran pavor |
| 104:7 | Aquesto foi en Galiza | non há i mui gran sazôn, |
| 105:54 | que non pód' hóme per ren i falar, |
| 105:68 | que non podían i outros entrar; |
| 106:41 | mil cravos levarei i |
| 106:49 | polo outr' i guardar ben, |
| 107:10 | dũa pena qu' i está |
| 109:20 | ta que dous frades vẽéron i |
| 111:34 | pola i pẽar des ên. |
| 113:6 | qu' en Monssarraz fez a Virgen | e que ben parece hoj' i, |
| 113:26 | Déus, sa Madre grorïosa, | vêeno quantos que i van |
| 113:28 | e do séu van i oferer. |
| 115:26 | En térra de Roma houv' i, |
| 115:88 | nen catou i mal nen ben; |
| 115:146 | ca un sant' hóm' i está |
| 116 | Esta é como Santa María fez acender dúas candeas na sa eigreja en Salamanca, porque o mercador que as i poséra llas encomendara. |
| 116:32 | i sigo non levasse; |
| 116:48 | sas guardas i poséron, |
| 117:12 | que o sábado guardasse, mas sempr' i cosera |
| 118:5 | en Saragoça dũa mollér i |
| 118:26 | E fez chamar i dous hómẽes séus |
| 118:28 | i vẽo lógo con gran devoçôn, |
| 119:30 | con outros, que pouc' havía éran i metudos. |
| 120:10 | e serán per i de mui bon sen; |
| 122:6 | que faz i outros miragres assaz. |
| 122:17 | des i aa orden ofereceu |
| 122:36 | des i mandou ben as pórtas choír; |
| 123:9 | entrara na orden e i mui bon prez |
| 123:22 | sen obrar i físico de Monpeslér. |
| 123:33 | mais poi-la candea adusséron i, |
| 123:38 | e saca de pẽa quen i estevér. |
| 125:10 | da cidad' en que morava | el; e éra i outrossí |
| 125:13 | Des i sempre lle rogava | que lle mostrass' algũa ren |
| 125:20 | podo i acabar nada, | ca oír nono quería. |
| 125:54 | o crérigu'; e el de grado | vẽo i e foi-lles pedir |
| 125:90 | diss' ao padr' e à madre; | des i mercee lles pediu |
| 125:100 | do Céo mui grorïosa, | e foron i todavía. |
| 126:10 | per maestría, nen i avĩir. |
| 127:24 | o vẽéron e puxando | o cuidaron i meter |
| 127:33 | feze-o, e mantenente | d' entrar i non lle foi gréu; |
| 128:14 | en tal guisa que dos dentes | sól non dedes i dentada, |
| 128:16 | des i de vóssas colmẽas | escolled' a que quisérdes |
| 128:24 | e viu i Santa María, | mui fremosa e mui crara, |
| 128:43 | Lóg' a colmẽa levaron | as gentes que i vẽéron, |
| 128:51 | que o vilão metera | i con gran mengua de siso, |
| 129:20 | des i do ollo atán ben guaría |
| 131:6 | e eno oírdes fillad' i lezer. |
| 131:20 | E o Emperador foi lógu' i entrar, |
| 131:26 | mas cuidou sen falla lógu' i a morrer. |
| 131:30 | cada día foi i oraçôn fazer |
| 135:23 | foi cono outr'; e des i |
| 135:24 | est' amor poséron i |
| 135:73 | i, ca lóg' adormeceu. |
| 135:113 | chegaron e i achado |
| 136:12 | fillo do Emperador i éra Rei Corrade; |
| 136:16 | jogava i; e porque perdeu, tal felonía |
| 136:25 | des i per toda-las rúas da vila rastrada; |
| 136:27 | Des i el Rei a omagen ben guardar mandava, |
| 138:58 | sa alma foi i u é San Simeôn. |
| 141:13 | e sempr' usava esto que i non falía, |
| 141:14 | que sól non i fillava null' outra medida. |
| 141:24 | e nïún dos monges entôn i non estava, |
| 141:26 | e chamou a Virgen; e lógu' i foi vĩida, |
| 141:28 | des i ar fez-lle sinal que lógo de chão |
| 143:11 | houv' i tan gran seca, por que fugir |
| 144:9 | que un hóme bõo morava i |
| 144:20 | Ond' un cavaleiro ben d' i casou |
| 144:24 | en ũa praça grande que i há |
| 146:34 | gente fazía i vĩir |
| 146:40 | dizendo: “Maa gent' i há |
| 147:9 | e mostrou i séu miragre, | que vos non foi mui rafez. |
| 148:29 | Entôn muitas das gentes | se foron i chegando |
| 149:43 | no séu reino do Céo | e fazê-los i nóbres |
| 149:51 | des i non viu a Virgen, | mais disse-ll': “éu te rógo, |
| 153:6 | que ũa dona houv' i |
| 153:11 | a Rocamador, que d' i |
| 153:28 | me lév' i folgada.” |
| 154:2 | que porque i non dultemos, | a vezes faz demostrança. |
| 154:12 | lógo en ũa baesta | que andava i vendendo |
| 154:23 | que sanguent' o tavoleiro | foi. E quantos i estavan |
| 155:27 | Mas foi-se lóg' a un río | que corría préto d' i, |
| 155:37 | entôn rogou-lle chorando, | des i pediu-lle por don |
| 156:10 | quisérano i matar; |
| 156:34 | e sa punna i meteu. |
| 156:40 | que estavan entôn i, |
| 157:10 | i de bon queijo rezente, | ca est' éra en verão. |
| 157:19 | Muitos méges i vẽéron, | mais non podéron per ren |
| 157:25 | i, e muïto chorando; | e pois fez sa confissôn, |
| 158:13 | e en llas britar mui tóste | non vos foi i vagarosa, |
| 158:23 | E pendorou i os férros | lógu' e as outras prijões | que ao cólo trouxéra; |
| 158:24 | e contou i ant' os monges | e ante toda-las gentes | todo como ll' avẽéra |
| 159:28 | Des i fillaron a pósta | e fôrona pendorar |
| 161 | Como un hóme de Moriella, que ameúde ía a Santa María de Salas e tragía sa Magestade, viu vĩir nuveado e pos a Magestade na sa vinna; e non firiu i a pédra, e toda-las outras foron apedreados en derredor. |
| 162:14 | foi un cavaleir' e i dar |
| 162:23 | ta que un bispo vẽo i |
| 162:41 | tornou i, quando o alvor |
| 162:44 | a foi a quantos s' i foran juntar |
| 164:4 | que i éra gran miragre, | porque sempre servidor |
| 164:13 | e el foi-s' aa eigreja, | cuidando i guarecer, |
| 164:19 | que déu ũa vóz tan grande, | que quantos estavan i |
| 164:27 | O bispo d' Ósca i vẽo, | que tev' o feito por mal, |
| 164:38 | e foi des i adeante | sa eigreja mais dultada. |
| 165:13 | que, se fillasse Tortosa, | gãaría i gran prez, |
| 165:17 | e parou mentes na vila, | e tan pouca gent' i viu |
| 165:28 | contaron-se quantos éran, | mais poucos s' acharon i. |
| 165:57 | mas ante que s' ên partisse, | déu i grand' alg' o soldán |
| 166:10 | e atán tóste foi são, | que non houv' i outros preitos. |
| 168:16 | Ũa mollér morava i |
| 169:7 | dizer a muitos mouros | que moravan ant' i |
| 169:11 | dentro na Arreixaca, | e ían i orar |
| 169:50 | que nunca Mafométe | poder i haverá; |
| 171:8 | en Salas, e faz muitos i |
| 171:16 | foi d' ir a Salas; e des i |
| 171:25 | i viron un río correr |
| 171:40 | e tornar-se quiséra d' i |
| 172:6 | mas ante que i chegasse | recebeu muitos pesares. |
| 172:11 | ũa noite oferenda | déss' i bõa e fremosa. |
| 172:19 | que ant' havían da mórte; | des i quantas merchandías |
| 172:23 | Ũa cruz de cristal toda | déu lógu' i en oferenda |
| 174:12 | des i sacou séu cuitélo | e estev' assí tallando |
| 175:54 | fazían todos con ele, | que mestér houv' i: “Calade!” |
| 176:9 | que se o Santa María | de Salas tirasse d' i, |
| 176:12 | de cera que i levasse, | e sería sempre séu |
| 176:26 | e levou i a omagen | de cer'. E maravillados |
| 179:22 | levar, ca d' i natural |
| 180:40 | sól non acharon i ũ' almocéla? |
| 181:26 | e morreu i muita gente | dessa fea e barvuda. |
| 181:29 | atán gran medo da sina | e das cruzes i preséran, |
| 182:21 | des i malfeitorías |
| 182:50 | des i da muit' ẽata |
| 183:11 | Ben do tempo dos crischãos | a sabían i estar, |
| 183:15 | dos mouros que i havía | houvéron gran pesar ên, |
| 183:23 | Des i tan muito pescado | houvéron des entôn i, |
| 183:24 | que nunca tant' i houvéran, | per com' a mouros oí |
| 184:12 | mostrou i Santa María, | que sôbrelos séus recude. |
| 185:3 | E dest' oí un miragre | que avẽo pouc' há i |
| 185:8 | e un alcaid' i havía | que o guardava mui ben; |
| 185:21 | mais se me tu desto mentes, | lógu' i al non haverá, |
| 185:42 | des i al rei de Grãada | o fezo preso trager, |
| 185:50 | foss' aos que i leixara, | se non quería morrer. |
| 185:72 | loores por sa bondade, | ca mui gran dereit' i han, |
| 186:25 | foi, e des i levó-o ao logar |
| 187:24 | que lles déu Santa María sen prender i afán, |
| 188:21 | que daquel logar morría; | e quis Déus, non houv' i al, |
| 188:25 | e eno coraçôn dentro | ll' acharon i sen mentir |
| 191:10 | ficou i a alcaidessa, | e que fillar foi per manna |
| 193:8 | un mercador i andava | que mui grand' haver tragía; |
| 193:20 | a cabo de tercer día | outra nav' i aportava; |
| 193:24 | E dando mui grandes vózes, | os da nave s' i juntaron, |
| 194:21 | des i que o degolassen | ontre si o acordaron, |
| 195:94 | e i houv' enterramento |
| 195:118 | ca ben i mataron |
| 195:130 | vaa i goiosa.” |
| 195:143 | sería se i saísse |
| 196:21 | mais non achou i omagen | na forma que el cuidava, |
| 196:22 | ca, par Déus, mellor fegura | lle foi i apareçuda. |
| 197:10 | de Xerez de Badallouço, | houv' i un hóme de paz |
| 197:40 | todo como ll' avẽéra, | e séu don déron i qual |
| 198:30 | déron i de séus dinneiros | e deles de séus gãados. |
| 199:23 | E pois el parou i mentes | e viu que assí morría, |
| 199:34 | as gentes que i estavan | déron grandes bẽeições |
| 202 | Esta é como un clérigo en París fazía ũa prosa a Santa María e non podía achar ũa rima, e foi rogar a Santa María que o ajudasse i, e achó-a lógo. E a Magestade lle disse “muitas graças.” |
| 202:22 | E non havía palavra | que i fezésse mellor |
| 202:25 | Déus Padre e o séu Fillo | e o Sant' Espírit' i |
| 203:5 | ca vos direi un miragre | que quis pouqu' i há mostrar |
| 203:13 | e déu-lles ũa grand' arca | de farinna chẽa i; |
| 203:17 | ante si ũa sa filla | e disso: “Se i ficou |
| 203:18 | ja que pouca de farinna, | dade-ll' a que i houvér.” |
| 204:21 | e des i ar começaron | elas de mui gran lezer |
| 204:23 | A cabeça lóg' ungiron | por lle Déus i siso dar, |
| 205:8 | que fezo Santa María; | e se i mentes parades, |
| 205:14 | e éra i Don Afonsso | Têlez, ric-hóme preçado, |
| 206:15 | Pois que lle beijou a mão, | houv' el tal coita des i |
| 207:13 | e pois que viu a omagen | da Virgen i, o soltou, |
| 208:25 | e se vós obrar sabedes, | verei que faredes i.” |
| 208:26 | E des i foi-se mui lédo | o traedor descreúdo. |
| 209:15 | Ca ũa door me fillou i atal |
| 211:10 | achei de gran gente que i havía. |
| 211:14 | por oír a missa que s' i dizía |
| 211:35 | E aquel eixam' estar i leixaron, |
| 212:8 | que quando i casar quéren | as donas que póbres son, |
| 212:44 | que séu sartal lle levava | aquela mollér per i; |
| 213:51 | dun río que per i corre, | de que séu nome non digo, |
| 214:17 | chaman; e o riqu' en lógo | de meter i fïadores, |
| 214:18 | meteu i muitos dinneiros | por comprir sa voontade. |
| 214:20 | que ao jógo metesse, | mas meteu i a eigreja |
| 214:31 | E des i, pois diss' aquesto, | lógo os dados filló-os |
| 214:38 | e os outros dous de senas, | pois déz e nóv' i contade. |
| 215:4 | mostrou i Santa María, | a Sennor mui verdadeira |
| 215:12 | e roubavan os altares, | que sól ren i non leixavan; |
| 215:31 | E metêrona no fógo | mui grand', e jouv' i dous días; |
| 215:47 | Des i mandou a crischãos | que a el Rei a trouxéssen |
| 216:25 | folgar óra ũa péça, | e andaremos des i.” |
| 216:26 | E deceu i e deitou-se | a dormir cab' un altar. |
| 217:8 | a Virgen en Vila-Sirga | dun conde que vẽo i |
| 217:17 | per força que i poséssen, | sól dun logar o mover, |
| 217:28 | e quantos outros i éran, | e todos de coraçôn |
| 218:29 | e de o i leixaren | todos s' i acordaron. |
| 218:32 | mui mellor que en outro | e i acomendá-lo. |
| 218:42 | por que quantos i éran | foron maravillados. |
| 219:7 | Ena térra de Toscana | ũa gran cidad' há i |
| 219:11 | E fez i vĩir maestres | sabedores de tallar |
| 219:12 | e eno mármor mui branco | mandou-lles i fegurar |
| 219:17 | que poséron i o démo, | e fôrono compõer |
| 219:32 | e des i que o raesse; | mais sól non lle prestou ren: |
| 220:10 | e grande razôn i há. |
| 221:14 | E ar éra i sa madre, | a que muit' ende prazía, |
| 221:15 | e sa avóa i éra, | filla del Rei d' Ingratérra, |
| 221:19 | E pois tornou-s' a Castéla, | des i en Burgos morava, |
| 222:13 | há i un rico mõesteiro | de donas, e castidade |
| 222:28 | foi contar est' aas donas | des i aa prïoressa. |
| 223:10 | faz muitos miragres a quen i recude. |
| 223:15 | de toda-las térras gentes vẽen i. |
| 223:16 | E pois i foron, quis a Virgen assí |
| 224:3 | Ant' é con mui gran razôn, | a quen parar i femença, |
| 224:9 | de as toller; e sei ben | que, se i mentes parades, |
| 224:13 | e Terena chaman i, | logar mui sant' aficado, |
| 224:34 | de levar i a meninna, | ⌧ fizéron atal postura. |
| 224:36 | con outra companna d' i; | e quando foron na vía, |
| 224:40 | eno cimiteiro d' i. | Outro día madrugada |
| 224:47 | Pois aquel miragr' atal | viron os que i vẽéron |
| 225:33 | des i ía-ll' aos peitos | e sól non leixava braço |
| 225:43 | As gentes que i estavan, | quand' houvéron esto visto, |
| 226:9 | grand' houv' i de monges, que de coraçôn |
| 227:45 | E pois que contou séu feito | a quantos i viu juntados, |
| 228:27 | E lógo foron veê-lo | todos quantos i estavan, |
| 228:37 | éran quantos i estavan; | e muitos loores dados |
| 229:14 | d' arrancar a mẽor pédra | de quantas estavan i. |
| 229:22 | per que do poder do démo | ficamos livres des i. |
| 231 | Como Santa María fez que tres mininnos alçassen os mármores que non podían alçar toda a gente que se i ajuntava. |
| 231:27 | Ca macar s' i ajuntava |
| 231:30 | o mẽor que i havía. |
| 231:33 | porque sól dar i recado |
| 232:11 | Des i éra mui fremoso | e ar sabía voar |
| 233:33 | mal de Déus e de sa Madre | se i mais fazer provassen, |
| 234:16 | que se foss' a Vila-Sirga; | e foi i, e pois chegou, |
| 235:5 | Rei, e da Andaluzía | dos mais reinos que i son; |
| 235:6 | e, por Déus, parad' i mentes | e non cuidedes en al. |
| 235:65 | non quis que entôn i fosse, | se non sãasse mellor; |
| 235:71 | ponto vẽéss' a séu feito, | que non houvéss' i joíz |
| 236:2 | andou, guaannar del póde | por fazer i outr' andar. |
| 236:13 | nen mollér dos que i éran, | se aquela sóa non, |
| 237:58 | des i degolou-a lógu' i | sen dó' e sen mesura; |
| 237:66 | ao caminno a levou, | des i mui saborosa- |
| 238:5 | des i ten-nos amparados | do démo que nos non nuz; |
| 238:12 | e descreía tan muito, | que quantos seían i |
| 238:13 | foron ên tan espantados | que se foron os mais d' i; |
| 238:22 | que levava Córpus Crísti | a un que i enfermou |
| 240:2 | Santa María, ca dereit' i han |
| 240:16 | ca u a chaman sempr' ela i val, |
| 241:24 | mostrar i sa vertude | no menínn' aquel día. |
| 241:42 | a sógr' e a meninna | e quantos i sevéron; |
| 241:51 | des i de mórt' esquiva, | Sennor, matar-lo viste, |
| 241:54 | ca de punnar i muito | non hás, senôn querê-lo; |
| 241:70 | e a Santa María | fezéron i serviço |
| 242:13 | e porende cada día | viínna i séu jornal |
| 242:15 | un día en que lavrava | no mais alto logar i |
| 243:15 | des i deceron a elas | e assí as aaguavan, |
| 243:25 | cavalgaron. Des i foron | a Vila-Sirgu' e loores |
| 244:10 | as gentes e dan i algo, | cada ũu do que ten. |
| 244:14 | que mui poucos i ficaron, | senôn foi ou quen ou quen. |
| 244:20 | da gente que i entrava, | e começou a dizer: |
| 244:28 | estar, e a séus parentes | rogou-lles que fossen i |
| 244:30 | tevéron i sa vigía | e déron de séu argên. |
| 245:17 | fazía ben sa fazenda | servindo Déus, e des i |
| 245:21 | est' hóm' alí ameúde, | des i mui de coraçôn |
| 245:71 | El houv' espanto do río, | non ousou i meter pé |
| 245:72 | e diz; “Sennor, muit' é alto, | des i u mais baixo é |
| 245:73 | há i mais de déz braçadas | ou doze, per bõa fé.” |
| 245:76 | que sól non houv' i mollado | pé, nen outro dano pres; |
| 245:77 | e ante que s' i metesse, | disse-ll' ela entôn: “Ves, |
| 246:5 | dũa mui bõa crischãa | mollér que morava i, |
| 246:14 | foi ja tard' aa eigreja | e cuidou i dentr' entrar. |
| 246:23 | e pos i sa oferenda, | des i lógo se saiu |
| 246:34 | mas ante que i chegasse, | começou-ll' a preguntar |
| 247:9 | oferecess' i cad' ano; | mas porque céga nacera, |
| 247:27 | Aquesto viu ben a gente | mui grande que i estava, |
| 247:29 | que tal miragre fezéra; | e a moça i ficava |
| 248:11 | Onde foi ũa vegada | que foron i albergar |
| 248:18 | e toda a gent' i vẽo | veer este feit' atal. |
| 248:26 | rogando Santa María | lógo, que non houv' i al. |
| 248:29 | e a gente que i éra | loaron de coraçôn |
| 249:6 | e por Déus, meted' i mentes | e querede-o oír. |
| 249:9 | ían i lavrar por algo | que lles davan, como dan |
| 251:7 | Un burgês i havía | mui rico e que ben |
| 251:38 | con el, que des i “fillo” | começou a dizer, |
| 252:5 | e per i saber podedes | como guarda quen servir |
| 253:19 | Des i un bordôn levasse | de férro en que houvésse |
| 253:45 | e quantos alí estavan; | des i entôn levantou-se |
| 253:63 | Des i lóg' a Santïago | foi comprir sa romaría; |
| 254:27 | logar, en que muitas cuitas | sofren os que i entraron.” |
| 255:24 | por se por i mais viçosos tẽer. |
| 255:32 | fez foi o genrro, e non houv' i al; |
| 255:46 | foi pela vila, e vẽo lógu' i |
| 255:89 | i a metede |
| 255:91 | des i põede |
| 255:113 | que s' i perdesse |
| 256:14 | bõos físicos i éran, | dizían: “Non viverá.” |
| 257:6 | e de santos; e direi com', e Déus i m' ajude. |
| 257:21 | e houve des i da Virgen tan grandes amores, |
| 258:18 | que lle vẽéron i póbres | con gran fame demandar |
| 259:17 | e foron i u lles ela mandou, |
| 259:40 | os jograres da térra que i van, |
| 261:28 | en ũa casa e i atender.” |
| 261:29 | Ela o fez sen vagar i prender. |
| 261:35 | per i os santos. E ela saber |
| 262:7 | Este logar é bispado, | e eigreja nóbr' há i |
| 262:9 | e porende muitas gentes | de todas partes van i; |
| 263:22 | u me mandades que vaa; | mas pois i for, que farei?” |
| 265:44 | que éra en Roma; e íano i |
| 265:48 | se tevésse muit' e des i aos séus |
| 266:6 | e por Déus, parad' i mentes | e non faledes en al. |
| 266:8 | de todos Santa María, | e muitas gentes i van |
| 266:9 | tẽer alí sas vegías | e de grad' i do séu dan |
| 266:14 | podéss' i muita de gente, | pero non descomunal. |
| 266:16 | mui gran gente que i éra, | conteceu assí entôn |
| 266:21 | que de cima non podía | niũa ren caer i |
| 266:25 | Porên quantos i estavan | déron a ela loor, |
| 267:33 | cuidou i morrer, que lógo mantenente |
| 267:34 | chorou e coidou entôn i séu pecado. |
| 267:42 | quiséra que mórres i lóg' afogado. |
| 267:63 | E fez entôn i gran maravilla féra, |
| 267:74 | de Santa María foi el i chegado. |
| 268:13 | des i en ũa carreta | a tragían, e proveito |
| 270:33 | dizendo que profeta | verría, e des i |
| 271:6 | dũa nave que i éra | del Rei, sennor d' Alenquér. |
| 271:7 | Aquela nav' i meteran | per córdas, com' aprendí, |
| 271:8 | no río que estreit' éra, | e non podía pois d' i |
| 271:16 | pela fóz daquele río, | e cuidavan i fĩir; |
| 272:9 | en ũa eigreja nóbre | de Leterán que há i, |
| 272:10 | por ũa mollér errada | que s' i foi mãefestar. |
| 273:14 | e hóstïas i menguavan | e vinno branqu' e vermello. |
| 273:19 | E pero óra non tenno | pera dar i oferenda, |
| 275:5 | dizer a muitos que s' acertaron i, |
| 275:18 | lles sabían i outro consello tal. |
| 275:25 | des i mui longe ante si devisou |
| 275:42 | fora a Virgen, déron i por sinal |
| 275:45 | e des i cada un deles acendeu |
| 277:12 | e matárono aginna; | des i lógo o assaron, |
| 277:27 | Ca os que i jajũavan | foron sãos e guaridos, |
| 278 | Como ũa bõa dona de França, que éra céga, vẽo a Vila-Sirga e teve i vigía, e foi lógo guarida e cobrou séu lume. E ela indo-se pera sa térra, achou un cégo que ía en romaría a Santïago, e ela consellou-lle que fosse per Vila-Sirga e guarecería. |
| 278:6 | pera quen en ela fía | de gran sabor i haver. |
| 278:10 | E porend' as gentes algo | começavan d' i fazer, |
| 278:18 | préto de nósso caminno, | e i podemos jazer.” |
| 278:21 | con coita ena eigreja, | e des i ant' o altar |
| 278:33 | ollos o lum' i cobrara, | mas pois a Madre de Déus |
| 281:34 | que non entres en eigreja.” | E jurou d' i non entrar. |
| 283:14 | que outros i, com' apres' hei, |
| 283:16 | aos que os van buscar i. |
| 283:26 | a Terena por i servir |
| 283:34 | fordes i per neũa ren, |
| 283:51 | e temêrona mais des i. |
| 283:58 | déu i do séu, com' aprendí. |
| 284:13 | mas un frad' i estava | que o empreguntou |
| 285:70 | e saiu per ela e foi-se. E fez i maldade; |
| 285:86 | pesar houve daqueste feito, fez i maravillas, |
| 286:15 | que el fazendo sas prézes, | un gran can per i passou |
| 287:33 | e quando foi aa pórta, | viu sa mollér i seer |
| 287:38 | ca non quis que i morresse; | bẽeita seja, amên.” |
| 288 | Como un hóme bõo de relijôn foi veer a igreja u jazía o córpo de Sant' Agostín, e viu i de noite Santa María e grandes córos d' ángeos que cantavan ant' ela. |
| 288:15 | E el de noite jazendo, | chegaron i muitos santos |
| 291:8 | que un escolar liía | en Salamanca, e i |
| 291:9 | houv' ũa mollér per força, | e con medo fugiu d' i |
| 291:15 | O escolar recadado | foi lógo, non houv' i al, |
| 291:42 | hóme, ca se me servires, | sempre i pódes gãar.” |
| 292:27 | E pois lo houv' i metudo, | segundo com' aquí diz, |
| 292:30 | aduss' i depois séu fillo, | non passand' a Muradal. |
| 292:33 | feita en fegura dele, | polos óssos i meter |
| 292:84 | des i ao arcebispo, | a que con tal feito praz; |
| 293:18 | tẽendo séu Fill' en braço. | Mas non fez i oraçôn, |
| 293:27 | E tevéron i vigía | e rogaron muit' a Déus |
| 293:35 | houvéron quantos i éran, | loand' a Sennor de prez, |
| 294 | Como ũa mollér que jogava os dados en Pulla lançou ũa pédra aa omagen de Santa María, porque perdera, e parou un ángeo de pédra que i estava a mão e recebeu o cólbe. |
| 295:15 | Des i aqueles cantares | éran dos miragres séus |
| 295:17 | e faz i mui gran dereito; | ca según diz San Matéus |
| 295:26 | e sobr' o altar a pose, | e fez monjas i vĩir |
| 295:32 | e el Rei vẽo tan tóste, | e lógo que i chegou, |
| 295:48 | aa Virgen grorïosa | e loou-a mais des i; |
| 298:19 | Des i confessou-se ben, com' aprendí, |
| 298:21 | e foi-s' a Seixôn. E depois que foi i, |
| 299:19 | que trages, ca fazes i gran folía |
| 301:2 | muitas vezes i os cambia | por mostrar sa apostura. |
| 302:7 | Este con outra gran gente | vẽo i en romaría, |
| 303:12 | amïúd' i travessuras | que pesavan a sa tía; |
| 304:10 | móstra Déus no que é dela: | Ca non pód' i arder lume |
| 304:17 | ca pero i acenderon | outros óios ardedores, |
| 305:4 | un mui fremoso miragre; | e se i mentes parardes, |
| 305:15 | Tod' esto lle pos en carta, | e des i ar seelou-a; |
| 305:33 | E diss' el: “Veê-la quéro, | e meterei i femença |
| 306:30 | en creer ataes cousas | nen sól i mentes meter.” |
| 307:33 | des i começou séu cantar a fazer |
| 308:20 | e a quantos i estavan | começou muit' a rogar |
| 308:23 | E lógu' entôn a fillaron | e fôrona i deitar, |
| 309:53 | os ũus dando dinneiros, | outros metend' i as mãos, |
| 311:8 | que d' entender é mui bõo | a quen i mentes parar, |
| 311:20 | e alampos con torvões | des i coriscos caer, |
| 311:32 | des i que o soterrassen, | ca tal éra come pez |
| 311:50 | ca é nóssa avogada, | des i padrõa da fé. |
| 312:24 | e a un bon mõesteiro | que havía i levou-a, |
| 312:48 | e quis i jazer con ela; | mas per neũa maneira |
| 313:13 | poder; e parad' i mentes | e ren non vos seja gréu, |
| 313:16 | pelo mar en gran tormenta, | e quanta gent' éra i |
| 313:18 | a nav' éra ja quebrada. | Des i o mar a crecer |
| 313:20 | e volvendo-s' as arẽas; | des i a noite se fez, |
| 313:28 | e ben cuidavan que fossen | mórtos, non houvéss' i al; |
| 313:29 | mais un crérigo que éra | i, pois viu a coita tal |
| 313:32 | i mercee e ajuda | pedir das coitas que han, |
| 313:33 | des i das enfermidades | son ben guaridos de pran, |
| 313:58 | des i todos começaron | o séu nom' a bẽeizer. |
| 314:7 | que ũa dona i éra | que muito de coraçôn |
| 314:16 | viçosos cab' ũa fonte | que éu hei; des i caçar |
| 314:20 | sa tenda cabo da fonte, | e des i mandou vĩir |
| 314:21 | sa mollér que i folgasse; | mais a que o mundo ten |
| 314:23 | foss' a ũa sa eigreja | e i oraçôn fazer. |
| 314:25 | séu marido u estava | e disso: “Há i alguên |
| 314:28 | oraçôn faz na eigreja, | e semella que há i |
| 315:34 | ca Déus i mostraría | miragre sinaado. |
| 316:18 | vertudes se descobriron, | e fezéron i altar |
| 316:36 | da Virgen, mui ben cantada, | e mandou-se levar i; |
| 316:42 | non houv' i aa mia coita. | Porên te venno jurar |
| 317:3 | Como s' achou, non há i mui gran sazôn, |
| 317:12 | de meant' Agosto. E pois chegou i |
| 317:13 | gran gent', e des i |
| 319:32 | Des i prometeron que a levarían |
| 319:40 | que a ta mercee santa i ajude; |
| 319:64 | des i a sa térra con ela tornaron |
| 321:20 | e do haver e da filla | que consello i presésse; |
| 322:30 | E tev' i aquela noite; | e contra a madurgada, |
| 322:37 | i estava; e tan tóste | loores de bõa mente |
| 323:29 | e pero todo-los outros | quant' havían i perderon, |
| 323:46 | e houv' i con alegría | muitas lágrimas choradas. |
| 324:8 | dũa omagen mui béla | que trouxéra el Rei i |
| 324:14 | en ela, e amïúd' i | a ían porên veer. |
| 324:24 | porque séu padr' e sa madre | fezéra i soterrar, |
| 324:39 | El Rei e quantos i éran | déron porên gran loor |
| 325:9 | e quen parar i ben mentes | terrá-o por pïadoso |
| 325:53 | e viu estar ajuntada | i mui gran gente sobeja, |
| 325:69 | des i aa mollér bõa | porende algo fezéron, |
| 326:10 | e daqueles que foron i o sei. |
| 326:12 | vẽen i as gentes e son roméus |
| 326:14 | e dan i todos mui grand' ofreçôn. |
| 326:35 | E el meesmo non foi i de dur |
| 327:33 | e ela guariu-o lógo, | que non prendeu i afán; |
| 328:17 | que chaman Mediterrano; | deis i ambos e dous pares |
| 328:18 | s' ajuntan i con dous ríos, | per que ést' o lóg' honrrado. |
| 328:37 | de que ven a nós gran dano | e a vós fazen i tórto. |
| 329:50 | a companna que se fora, | non viü i ren seer. |
| 331:6 | ca a cada door sabe | ela quant' i pertẽece. |
| 331:20 | des i os dedos das mãos | non quedava de torcê-los, |
| 332:12 | e há i ũa omagen | que ten séu Fillo, mui bél |
| 332:16 | han en aquesta omagen, | e van i de coraçôn |
| 332:19 | Onde foi ũa vegada | que palla deitaron i |
| 332:21 | por gran frío que fazía, | e ar deitaron lógu' i |
| 332:48 | foi alá, e o convento | ar foi i mui volontér; |
| 333:4 | foss' ant' el por avogada, | des i que todas doores |
| 333:33 | foss' ante que fosse são, | e de todos i veúdo, |
| 333:39 | Ca des Pascüa i jouve | assí como vos éu digo |
| 333:41 | da Virgen Santa María; | e el jazend' i mendigo, |
| 333:42 | ũa noite de sa térra | foi i mui gran romaría. |
| 333:47 | Des i estirou-ll' os nembros | todos, e per sa vertude |
| 334:13 | des i o hóme, séu amo, | pesou-ll' ên muit' e prendeu |
| 334:36 | dereitament' a Terena | e posérono lógu' i |
| 335:35 | e irei catar as arcas | se me ficou i farinna.” |
| 337:5 | que a Ultramar quería | ir, e foi i en vijôn |
| 337:6 | e vira i muitas cousas, | mais fôrono espertar. |
| 337:28 | que i estavan, e ela | foi o séu Fill' asconder |
| 339:14 | d' as gentes muit' i de sa pról fazer. |
| 339:22 | há i quen nos póssa tanto valer |
| 339:28 | e pois cataron a nave des i |
| 339:29 | per u entrara a agua, e i |
| 339:30 | foron todos por consell' i põer. |
| 339:34 | aos coitados lles foi i valer: |
| 339:36 | foi i tres peixes entôn enxerir, |
| 339:38 | agua per i pois nen empeecer. |
| 339:42 | des i foron lógo pórto prender |
| 339:50 | per cousa que i podésse meter. |
| 341:38 | que foron i grandes gentes | come enas féstas fazen. |
| 341:58 | pero o logar é duro | e muitas pédras i jazen. |
| 342:12 | que Don Manüél, o bõo | Emperador, mandou i |
| 343:30 | tanto dela, que apẽas | achavan quen i entrasse. |
| 344:2 | macar se non amen eles, | ela met' i avẽença. |
| 344:6 | que ela fez en Tudía; | e meted' i ben femença. |
| 344:29 | muito s' ên maravillaron; | des i tréguas se pediron |
| 345:13 | pero a vila dos mouros | com' i estava leixara, |
| 345:37 | que ll' envïou en acórro, | e foron i en dous días; |
| 345:88 | i con eles, a Déus graças | porende mui grandes déron. |
| 347:13 | e des que foi i chegada, | teve mui ben sa vigía |
| 347:14 | i con mui grand' homildade | e non mostrand' ufanías. |
| 347:18 | o houvésse, llo levasse | e tevéss' i sas vegías. |
| 348:22 | jaz so térra, que meteron | i mui peiores ca mouros.” |
| 348:28 | jazía hómees cértos, | non achou i nemigalla |
| 349:8 | mui fremos' a maravilla; | e se i mentes parardes, |
| 351:9 | que tragen i pan e vinno | en carretas, e ben i |
| 351:11 | Ond' avẽo, non há muito | tempo, que s' i ajuntou |
| 351:14 | e quen soube chacotares | bõos, i os foi dizer. |
| 351:30 | mais de fond', e per ventura | pód' i algún pouc' haver.” |
| 352:4 | que fezo Santa María; | e se i mentes parardes, |
| 353:37 | e des i foi comer lógo, | e apartou da raçôn |
| 355:93 | e viron so el o canto; | des i, estando presentes, |
| 356 | Como Santa María do Pórto fez vĩir ũa ponte de madeira pelo río de Guadalete pera a óbra da sa igreja que fazían, ca non havían i madeira con que lavrassen. |
| 356:11 | ca d' outra cousa neũa | que i houvésse mestér, |
| 357:16 | e teve i nóve días. | E pois compriu sas noveas, |
| 359:5 | a un hóme que vẽéra | a Xerez e i morar |
| 359:9 | e éra mui bõo vizinno | a quantos moravan i |
| 359:34 | quiséssen i, o veerían. | E eles de gran randôn |
| 361:12 | Don Afonso, séu bisnéto, | ũa omagen i déu |
| 361:17 | tiínnan por gran dereito | de pedir-lle, que lógu' i |
| 361:30 | deitaron i a omagen | e fezéron-na jazer |
| 362:14 | pois que soube que havían | as reliquias i andar. |
| 362:20 | as fillou lógo correndo | un que éra i daián |
| 362:25 | ca éran i sas reliquias | desta Sennor de gran prez, |
| 364:23 | Ante ficaron tan sãos | ben como quand' i entraran |
| 365:13 | que o metía en dulta, | e cuidava i mui féra- |
| 366:4 | avẽo ja en Sevilla | eno tempo que i éra |
| 366:6 | aos mouros dessa térra, | que i éran moradores, |
| 366:7 | e outros muitos genetes | que d' África i passaran; |
| 366:12 | E el Rei mui mal doente | foi i a gran maravilla, |
| 366:16 | vẽo i e foi enfermo; | e pois guariu e foi são, |
| 368:25 | que chaman o Gran Pórto; | e pois que i chegares, |
| 368:29 | tevo i sa vigía, | e jazendo senlleira |
| 369:68 | en paraíso, ca nunca | i entrou quen se matasse.” |
| 369:97 | Entonce toda a gente | que i éra assũada | déron mui grandes loores |
| 371:9 | a igreja, e vẽéra | i de Sevilla per mar |
| 371:11 | muitas gentes i viínnan | a aquel logar entôn, |
| 371:12 | os ũus en romaría, | havend' i gran devoçôn, |
| 371:15 | Outros viínnan per lavraren | e gãar i séu jornal |
| 371:18 | e porên de muitas partes | viínnan i guarecer. |
| 371:19 | Porên per mar e per térra | punnavan i de vĩir |
| 371:22 | fazía alí a Virgen, | e ían-no i veer. |
| 371:24 | carregada de farinna, | e d' hómees i entrou |
| 371:28 | mais ũa mollér i éra | e chamou, segund' oí, |
| 372:26 | e os que i estavan | foron-llo lógo dar. |
| 374:19 | a cousa que mais fremosa | e mais rica i fillassen. |
| 374:23 | E tan tóste que a viron | non houv' i quen non dissésse |
| 376:47 | el Rei e quantos i éran | déron porende loores |
| 378:18 | mostrou i sa gran vertude, | ca sempre fez o mellor. |
| 378:50 | tevéron i sas noveas | sempr' ant' o altar maior. |
| 379:5 | de fazer i bõa vila; | porên termino lle dava |
| 379:10 | en tal que pobrar vẽéssen | i mui ricos mercadores. |
| 379:24 | a mouros que i viínnan, | e a todo-los preséron, |
| 380:46 | quant' i converría? |
| 382:29 | e en Toledo casara | e leixara i sinal |
| 383:27 | fazendo mui gran morada | en Acre; non i ficaron, |
| 383:31 | d' i entrar, e en querendo | sobir per ũa escaeira |
| 384:43 | Mantenente o abade | chegou i cono convento, |
| 384:44 | que éran i de companna | ben oiteenta ou cento; |
| 385:5 | igreja, u mui loada | fosse, fez i na marinna |
| 385:9 | de muitos que i vẽéron | enfermos e foron sãos, |
| 385:32 | foi tẽer ena sa casa | e levou i sas candeas |
| 386:14 | non houv' i quen non vẽésse | por non caer en sa sanna. |
| 386:15 | Des que todos i chegaron | e el Rei lles houve dito |
| 386:30 | foron quantos que i éran | des Tüí atá Ocanna. |
| 386:42 | e se algo i achardes, | nono paredes per manna, |
| 389:25 | dos séus dar non i querían, | ca os santos son arteiros; |
| 391:5 | a ũa moça que vẽo | i contreita de Xerez, |
| 391:19 | Lógo foron ajuntados | quantos i éran entôn, |
| 393:10 | en tal que chegass' i ante | que uviasse prender mórte. |
| 393:31 | E porend' el e os outros | todos quantos i estavan |
| 398:15 | E enquanto a lavravan, | demostrou i mui fremosos |
| 398:19 | Un poblador i morava | que vẽéra dos primeiros, |
| 398:21 | que i tiínna perdera; | e per vales e outeiros |
| 399:9 | a ũa mollér mui póbre, | e des i astroso, |
| 399:45 | des i aquele menino | crïar-o fezéron, |
| 400:36 | e foi i de bon siso. |
| 401:58 | nen outro gran consello | sen ant' i comedir, |
| 405:34 | ven i e gran crerezía |
| 405:38 | dan i, est' é cousa cérta; |
| 407:26 | e o levaron a sa casa, e i |
| 407:28 | leixárono i jazer. |
| 407:29 | E pidindo por Déus jouv' i gran sazôn, |
| 407:41 | E cre' i óra esto que ti digu' éu: |
| 407:43 | e pois i fores, saúd' o córpo téu |
| 407:46 | E feze-s' entôn levar i manamán, |
| 408:18 | que al i non havería. |
| 408:21 | des i o logar sarrado |
| 408:26 | que foss' i en romaría. |
| 409:47 | Des i os oradores |
| 409:79 | des i os mercadeiros, |
| 410:18 | i firm' a queno comedir. |
| 410:27 | ‘I’, indo de ben en mellor |
| 418:21 | u Déus en ela pres carne | e foi hóme, ca des i |
| 419:48 | ũas nuves mui craras | adusséron lógu' i |
| 419:110 | ir sobind' aos céos, | e mui pouqu' i tardou.” |
| 424:35 | id', e pois tornardes des i, |
| 425:42 | Pédr' i foi, a que prazía. |