| 5:17 | mas por servir Déus o Emperador, com' hóme de bon sen, |
| 5:125 | E o maestre da nave diss' a un séu hóme: “Vai, cóz |
| 6:43 | se o viran; e un hóme | lle diss'; “éu o vi ben quando |
| 7:16 | hóme que de recadar |
| 10:7 | Atal Sennor dev' hóme muit' amar, |
| 11:1 | Macar hóme per folía |
| 13:17 | com' éra viv', e un hóme | séu lógo lle corregeu |
| 14:21 | que o hóme con mazéla | de pecado ante mi |
| 15:27 | Jüião diss' ao hóme santo: |
| 15:35 | O sant' hóme tirou de séu sẽo |
| 15:50 | terrei-me por d' outr' hóme peior.” |
| 16:24 | com' hóme fóra de séu siso, se foi entôn |
| 17:20 | tornou-s' en forma d' hóme sabedor, |
| 19:5 | contra un ric-hóme fól e sobervioso, |
| 21:4 | e que forma d' hóme en ela fillou, |
| 25:7 | por un hóme que séu haver |
| 25:11 | Quand' aquel bon hóme o séu |
| 25:36 | foi ela, e el hóme santo |
| 32:40 | ond' hóme non ven.” |
| 35:3 | Ca muit' é hóme sen siso | quen lle de dar algu' é gréu, |
| 35:24 | da eigreja, hóme bõo, | manss' e de mui bon talán, |
| 37 | Esta é como Santa María fez cobrar séu pée ao hóme que o tallara con coita de door. |
| 37:9 | dun hóme coitado a que o pé ardía, |
| 43:3 | E porend' un hóme bõo | que en Darouca morava, |
| 45:37 | d' havê-la? Ca sempr' est' hóme | fezo mal, como sabedes, |
| 47:25 | Pois en figura d' hóme | pareceu-ll' outra vez, |
| 50:1 | Non deve null' hóme desto per ren dultar |
| 50:21 | e come a hóme del coita e door |
| 58:54 | en leixar Déus por hóme terrẽal. |
| 58:57 | ja mais null' hóme; e ide-vos ja, |
| 59:61 | e, com' hóme que aduz, |
| 65 | Como Santa María fez soltar o hóme que andara gran tempo escomungado. |
| 65:11 | E o hóme bõo sempre lle rogava |
| 65:51 | que achou un hóme mui de santa vida |
| 65:59 | Quand' aquest' oiu aquel hóme cativo, |
| 65:71 | E o hóme disse: “Pero éu fezésse |
| 65:88 | escarnecend' un hóme mui fèramente, |
| 65:109 | polo comer, mais o hóme déu-ll' a carta |
| 65:139 | Levantou-s' o hóme, e con el o louco, |
| 66:43 | que hóme non podería |
| 67 | Como Santa María fez connocer ao hóme bõo que tragía o démo consigo por servente; e quiséra-o matar, senôn pola oraçôn que dizía. |
| 67:7 | Ond' avẽo que un hóme | mui poderos' e loução, |
| 67:18 | meteu-s' en un córpo mórto | d' hóme de mui gran beldade, |
| 67:28 | fez tanto que o bon hóme | o fillou por escudeiro; |
| 67:33 | demais non havía hóme | que o atán ben soubésse |
| 67:39 | En tod' est' o hóme bõo | per ren mentes non metía, |
| 67:47 | Desta guisa o bon hóme, | que de santidade chẽo |
| 67:51 | Aquel bispo éra hóme | sant' e de mui bõa vida, |
| 67:57 | preguntou-lles o bon hóme | u éra; eles dizían |
| 67:63 | Entôn aquel hóme bõo | envïou por el correndo. |
| 67:67 | E diss' ao hóme bõo: | “Déus vos ama, ben sabiades, |
| 67:76 | en córpo dun hóme mórto, | con que enganar cuidara |
| 69:27 | Pois isto viu un hóme mui fremoso, |
| 69:65 | Pedro vĩir a si un hóme cão |
| 75:46 | aquí con est' hóme bõo | que é honrrad' e mui rico, |
| 75:62 | que éu leix' est' hóme bõo; | mas id' i se ir queredes, |
| 75:138 | e mentre viveu no mundo | foi hóme de santa vida; |
| 78:9 | e aquest' havía un hóme séu privado |
| 78:20 | que aquel bon hóme mui mal con el mezcraron; |
| 78:46 | envïou outr' hóme natural de Tolosa; |
| 78:60 | aquel hóme bõo e per un gran recóste |
| 82:12 | viu entrar un hóme negro de coor |
| 83 | Como Santa María sacou de cativo de térra de mouros a un hóme bõo que se ll' acomendara. |
| 84:41 | podéss' hóme de sa casa; | e a pórta foi abrir |
| 87:31 | Poi-lo sant' hóme s' espertou, |
| 95:15 | Aquel sant' hóme vivía alí apartado, |
| 95:46 | que nom' Arrendaf' havía, e hóme sisudo, |
| 95:47 | e nembrou-lle daquel hóme que fora metudo |
| 96 | Como Santa María guardou a alma dun hóme bõo que se non perdesse, ca o havían escabeçado ladrões, e fez que se juntassen o córpo e a tésta e se maenfestasse. |
| 96:6 | que non cáia hóme dun érr' en peior. |
| 96:11 | Esto foi dun hóme que feit' houvéra |
| 96:19 | E quand' est' hóme viron, se leixaron |
| 97:7 | a Virgen por un hóme dun Rei |
| 97:19 | hóme da Virgen, com' aprix éu; |
| 97:56 | E meteu i un hóme de paz |
| 97:59 | Est' hóme punnou tóste de s' ir |
| 104:1 | Nunca ja pód' aa Virgen | hóme tal pesar fazer, |
| 105:29 | hóme que é mui riqu' e muit' honrrado |
| 105:54 | que non pód' hóme per ren i falar, |
| 109 | Como Santa María livrou un hóme de cinco dïáboos que o querían levar e matar. |
| 109:14 | todos un hóme polo mal bailir. |
| 109:19 | aquel hóme, segund' aprendí, |
| 109:26 | “Esta nos fará dest' hóme partir.” |
| 110:5 | quis fillar e ser hóme, per que foi mostrada |
| 110:13 | e vivesse por sempr' un hóme enssinado |
| 115:28 | un hóme, com' aprendí, |
| 115:36 | Est' hóme e sa mollér |
| 115:86 | O hóme non quis per ren |
| 115:193 | d' outr' hóme, e sa vida |
| 115:286 | Como hóme que se dól, |
| 119:5 | dun hóme que de dïabos ũa gran companna |
| 119:20 | aquel hóme e da vila longe o levade.” |
| 119:34 | dizendo: “Leixad' est' hóme, maos atrevudos.” |
| 119:55 | e null' hóme mais coitado non foi queno visse. |
| 121:32 | que est' hóme nós matemos, | ca x' éste dos sérvos séus.” |
| 123:16 | null' hóme, sól non llo querades creer; |
| 124 | Como Santa María guardou un hóme que apedraron que non morresse atá que se mẽefestasse, porque jajũava as vigías das sas féstas. |
| 124:10 | por un hóme. E quen esto | oír, sabor haverá |
| 125:4 | nen d' hóme mao perfía. |
| 126 | Esta é como Santa María guareceu un hóme en Élche dũa saeta que lle entrara pelos óssos da faz. |
| 126:5 | a un hóme de chaga que lle fez |
| 126:17 | foi aquel hóme de tan gran door, |
| 126:19 | Pois viu aquel hóme que ren valer |
| 127:1 | Non pód' hóme pela Virgen | tanta coita endurar, |
| 129 | Como Santa María guareceu un hóme dũa saetada que lle déran pelo ollo. |
| 129:3 | Dest' a un hóme que de Murvédr' éra |
| 130:11 | As outras fazen hóme seer fól |
| 134 | Esta é como Santa María guareceu na sa eigreja en París un hóme que se tallara a pérna por gran door que havía do fógo de San Marçal, e outros muitos que éran con ele. |
| 135:36 | un ric-hóme muit' honrrado |
| 135:49 | con outr' hóme que achou |
| 135:63 | aqué o ric-hóme sal |
| 135:97 | a un séu hóme, “vai, tól |
| 138:17 | null' hóme con ele pera o servir, |
| 142 | Como Santa María quis guardar de mórte un hóme dun rei que entrara por ũa garça en un río. |
| 142:5 | a un hóme que morrera, ben sei, |
| 144 | Como Santa María guardou de mórte un hóme bõo en Prazença dun touro que vẽéra polo matar. |
| 144:9 | que un hóme bõo morava i |
| 144:26 | hóme bõo. Mas ele d' ir alá |
| 144:28 | Mas aquest' hóme un compadre séu |
| 144:45 | atá que o hóme foi no portal |
| 144:49 | nunca depois a null' hóme mal fez |
| 149:5 | Mas, como cuidar deve | null' hóme que non póssa |
| 149:7 | prender e seer hóme | e resurgir da fóssa, |
| 149:29 | Ela lle respôs lógo; | “Hóme de mal cïente, |
| 149:46 | esto quér Déus que seja | polo hóme mesquinno, |
| 150:7 | seer en ela e hóme formado, |
| 155:14 | e foi a un hóme santo | séus pecados confessar. |
| 155:19 | Quando viu aquel sant' hóme | que non podía fazer |
| 155:24 | muit' alégre do sant' hóme | atán tóste s' espediu |
| 156:1 | A Madre do que de térra | primeir' hóme foi fazer |
| 158:4 | bõo d' armas e de mannas | e en servir un ric-hóme | cuj' éra, mui verdadeiro; |
| 161 | Como un hóme de Moriella, que ameúde ía a Santa María de Salas e tragía sa Magestade, viu vĩir nuveado e pos a Magestade na sa vinna; e non firiu i a pédra, e toda-las outras foron apedreados en derredor. |
| 161:29 | da Virgen as orações | daquest' hóme que fez idas |
| 163 | Como un hóme d' Ósca, que jogava os dados, descreeu en Santa María e perdeu lógo a fala; e foi a Santa María de Salas en romaría e cobró-a. |
| 163:4 | mui grand' en Ósca, dun hóme | que ena tafuraría |
| 166 | Esta é como Santa María guareceu un hóme que éra tolleito do córpo e dos nembros, na sa eigreja en Salas. |
| 166:3 | Ond' avẽo a un hóme, | por pecados que fezéra, |
| 171:13 | Un hóme non podí' haver |
| 173 | Como Santa María de Salas guareceu ũu hóme que havía a door que chaman da pédra. |
| 173:7 | Est' hóme d' Aragôn éra, | e havía tan gran mal |
| 174:10 | e fillou-s' a chorar muito, | como hóme que se sente |
| 175:17 | porque aquel hóme bõo | non se fosse del sen dano, |
| 175:39 | E u el assí chorava, | diss' o fillo: “Hóme bõo, |
| 175:68 | fez por aquel hóme bõo | mui leal e verdadeiro, |
| 176:20 | null' hóme que mal te faça, | e léva-t' e sal acá; |
| 177:7 | En Aragôn foi un hóme | bõo e que grand' amor |
| 177:15 | E pois ll' os ollos tiraron, | aquel bon hóme, que fez? |
| 178:1 | A que faz o hóme mórto | resurgir sen nulla falla, |
| 180:17 | E tod' hóme Meninna a devía |
| 180:41 | Por Reínna tod' hóme a terría |
| 180:51 | póde tod' hóme que a demandar; |
| 180:55 | Déus en ela carne d' hóme verría, |
| 182:8 | dun hóme que fazía |
| 182:23 | de null' hóme fillasse. |
| 189 | Esta é como un hóme que ía a Santa María de Salas achou un dragôn na carreira e mató-o, e el ficou gafo de poçôn, e pois sãou-o Santa María. |
| 189:3 | Dest' avẽo un miragre | a un hóme de Valença | que ía en romaría |
| 189:22 | a Virgen, que aquel hóme | guariu de tan gran lijôn. |
| 193:21 | e un hóme parou mentes | da nav' e viu com' estava |
| 193:22 | aquel hóme so a agua, | e diz: “Mal haja tal guérra |
| 193:25 | e mostrou-lles aquel hóme; | e lógo por el entraron |
| 194:10 | que mandou a un séu hóme | mao e mui sobervioso |
| 194:35 | se foi nunca nïún hóme | que dele falar oísse, |
| 194:37 | hóme do córpo; mais esto | ant' a profeta o disse, |
| 196:46 | hóme contar non podía, | ca sempre en ben estuda. |
| 197:10 | de Xerez de Badallouço, | houv' i un hóme de paz |
| 201:2 | que quantos pecados hóme fazer podería. |
| 202:12 | per hóme daqueste mundo, | foi-s' entôn a un altar |
| 203:3 | Por esto dev' hóme sempre | a servir e a guardar |
| 205:6 | parece a sa vertude | sobre tod' hóme coitado. |
| 205:14 | e éra i Don Afonsso | Têlez, ric-hóme preçado, |
| 207:1 | Se hóme fezér de grado | pola Virgen algún ben, |
| 208:5 | de com' éra Déus e hóme, | esto non é de negar, |
| 210:10 | que Déus hóme sería | pola grand' homildade |
| 212:26 | a 'scuso, e nona pode | hóme nen mollér veer. |
| 212:36 | da vila; e pois que hóme | deante nen depois ir |
| 212:38 | ca non acharía hóme | que llo podéss' entender. |
| 213 | Como Santa María livrou ũu hóme bõo en Terena de mão de séus ẽemigos que o querían matar a tórto, porque ll' apõían que matara a sa mollér. |
| 216:39 | E diss' ao cavaleiro: | “Fostes hóme de mal sen |
| 217:1 | Non dev' a entrar null' hóme | na eigreja da Sennor, |
| 217:14 | ant' houv' a ficar de fóra | com' hóme mui pecador. |
| 218 | Esta é como Santa María guareceu en Vila-Sirga un hóme bõo d' Alemanna que éra contreito. |
| 219:31 | E mandou a un séu hóme | que o lavasse mui ben |
| 219:39 | o téu Fillo Jesú-Cristo, | que éste hóme e Déus, |
| 221:23 | Mais Déus non quér que o hóme | estê sempr' en un estado, |
| 223 | Esta é como Santa María sãou ũu hóme bõo que coidava morrer de ravia. |
| 223:11 | E porend' un hóme bõo, Don Matéus, |
| 224:16 | un hóme casado ben | con sa mollér que amava, |
| 226 | Esta é do mõesteiro d' Ingratérra que s' afondou e a cabo dun ano saiu a cima assí como x' ant' estava, e non se perdeu null' hóme nen enfermou. |
| 228 | Como un hóme bõo havía un múu tolleito de todo-los pées, e o hóme bõo mandava-o esfolar a un séu mancebo, e mentre que o mancebo se guisava, levantou-s' o múu são e foi pera a eigreja. |
| 228:4 | gran miragre por un hóme | que un séu múu havía |
| 229:21 | Jeso-Cristo e foi hóme | e ena cruz nos salvou, |
| 230:1 | Tod' hóme deve dar loor |
| 238:30 | d' hóme, porquê dẽostavas | óra o que te formou, |
| 239 | Esta é dun miragre que Santa María fez en Murça por un hóme que déu séu haver a guardar a outro, e negou-llo e jurou-lle por el ant' a Magestade. |
| 239:1 | Guardar-se deve tod' hóme | de jurar gran falssidade |
| 242:1 | O que no coraçôn d' hóme | é mui crúu de creer, |
| 242:9 | por un bon hóme pedreiro, | que cada día lavrar |
| 244 | Como Santa María guareceu un hóme que inchou que cuidou morrer, porque escarnecía dos que ían a sa igreja. |
| 244:5 | Jeso-Cristo, Déus e hóme, | que por nos salvar morreu; |
| 245 | Como Santa María tirou un hóme de prijôn e o fez passar un río que éra mui fondo, e non se mollou. |
| 245:15 | En aquel tempo morava | un hóme bõo alí |
| 245:23 | O hóme bõo havía | nomeada que haver |
| 245:47 | O hóme bõo jazendo | en coita mui grand' assaz, |
| 245:53 | mais sól falar non podéron, | nen hóme non s' abalou |
| 245:61 | que hóme non falou nada | nen fezéron adamán |
| 251:67 | O Papa, que sant' hóme | éra, respôs-lles: “Cras |
| 251:83 | Quand' esto viu o Papa, | que sant' hóme fïél |
| 253:11 | Un hóme bõo morava | ena vila de Tolosa |
| 253:15 | O bon hóme entendeü | que andava en pecado, |
| 253:60 | E per aquel entenderon | que o hóme bõo éra |
| 261 | Esta é da bõa dona que desejava veer mais d' al hóme bõo e de bõa vida, e bõa dona outrossí. |
| 261:24 | “Se hóme bõo queredes catar |
| 263 | Como Santa María apareceu a un hóme que éra tolleito de todo-los nembros e disse-lle que se fezésse levar a sa igreja e sería lógo são. |
| 263:10 | fez a Virgen, en Cudejo, | dun hóme que gran mestér |
| 265:11 | Est' hóme de linnage foi non rafez, |
| 265:56 | podería hóme da súa nenllur |
| 265:59 | E diss' a un séu hóme: “Vai-te, sennér, |
| 265:87 | E a un séu hóme disse lógo: “Tól |
| 272:39 | do grand' érro que te dixe | come hóme de mal sen; |
| 273 | Esta é como Santa María déu fíos a ũu hóme bõo pera coser a savãa do séu altar. |
| 273:16 | que entrou un hóme bõo, | e viu estar desaposto |
| 273:31 | Estand' assí aquel hóme | por estes fíos coitado |
| 278:28 | séu caminn', e assí indo, | un hóme cégo achou |
| 281:15 | El estand' assí coidando, | un hóme ll' apareceu, |
| 281:17 | “Cuidas tu no que perdische? | Ja outr' hóme mais perdeu |
| 281:42 | s' a gente por neún hóme | a magestade chamar. |
| 281:51 | Ca éu fiz tan mao feito, | que nunca viu hóme quen |
| 281:66 | avóos, e ficou rico | com' hóme do séu logar. |
| 283:4 | hóme contra a que vencer |
| 283:9 | ser Déus hóme, nen si nen si. |
| 286 | Esta é como caeu o portal sobre dous judéus que escarnecían a un hóme bõo. |
| 286:9 | por un hóme que sempr' ía | rogar-lle de coraçôn |
| 286:25 | que mataron a téu Fillo, | que éra hóme e Déus |
| 286:34 | e o hóme que vingara | fillou-a a bẽeizer. |
| 287:7 | Aquesta casada éra | con un hóme que peor |
| 288 | Como un hóme bõo de relijôn foi veer a igreja u jazía o córpo de Sant' Agostín, e viu i de noite Santa María e grandes córos d' ángeos que cantavan ant' ela. |
| 288:27 | O hóme bõo tod' esto | viu, e déu porên loores |
| 291:3 | Ca loada de tod' hóme | devía sempr' a seer, |
| 291:42 | hóme, ca se me servires, | sempre i pódes gãar.” |
| 292:49 | que tod' hóme que o veja | ben dirá, per bõa fé, |
| 293:4 | fez o hóme, e porende | dev' amar mui mais ca si |
| 295:41 | Fillo, que é Déus e hóme; | e porên no reino séu |
| 296:9 | por un monge, sant' hóme; | e sõo cért' e sei |
| 297:23 | dizendo: “Muito per tenno | que é hóme sen recado |
| 297:42 | del por si e por sa Madre | come d' hóme que non cree. |
| 300:2 | hóme sempr' a loar |
| 302:6 | do que fez un ávol hóme | por mostrar sas avolezas. |
| 302:8 | e acolleu-s' a un hóme | con que fillou companía; |
| 306:1 | Por gran maravilla tenno | de null' hóme s' atrever |
| 307:26 | a ũu bon hóme con gran resprandor. |
| 307:31 | O hóme bõo, que aquesto veer |
| 309:20 | e porend' un hóme bõo | lles disse que se tevéssen |
| 311 | Como Santa María de Monsarrat resuscitou un hóme que ía alá en romaría e morreu na carreira. |
| 311:1 | O que diz que servir hóme | aa Virgen ren non é, |
| 311:2 | aquest' é de mal recado | e hóme de maa fé. |
| 311:3 | Ca se en fazer serviço | a un bon hóme pról ten, |
| 311:10 | por un hóme que a sempre | servía con mui gran fé. |
| 311:21 | assí que feriu un deles | aquel hóme, que morrer |
| 313:5 | sa carn' e fazer-se hóme | por nos per ela salvar, |
| 314:27 | E un hóme lle respose: | “Sennor, per quant' aprendí, |
| 316:40 | que hóme con prazer chóra, | e diss' el: “Sennor, éu fól |
| 319:20 | un hóme que muito na Virgen fïava; |
| 321:21 | mas entôn un hóme bõo | conssellou-lle que dissésse |
| 322 | Como Santa María guariu ũu hóme en Évora que houvéra de morrer dun ósso que se ll' atravessara na garganta. |
| 322:11 | En Évora foi un hóme | que ena Virgen fïava |
| 323:11 | Alí éra un bon hóme | que un fillinno havía |
| 323:23 | Aquel hóme que séu fillo | pera soterrar estava, |
| 323:27 | Foi-s' o hóme; e os mouros | tod' aquel logar correron, |
| 323:28 | mais na casa daquest' hóme | non entraron nen tangeron; |
| 323:30 | non perdeu o hóme bõo | valor de tres dinneiradas. |
| 323:34 | hóme de ren en sa casa, | nen sól as pórtas britadas. |
| 323:41 | Quand' est' oiu o bon hóme, | com' éra mui sen engano, |
| 324:6 | Déus e hóme Jesú-Cristo, | que por nós quis pois morrer. |
| 326:4 | non há hóme razôn de lle furtar |
| 326:15 | Onde foi que un hóme mui fïél |
| 333 | Como Santa María de Terena guariu ũu hóme contreito que andava en carreta mais havía de quinze anos. |
| 333:50 | e ergeu-s' o hóme lógo | da carreta u jazía, |
| 334 | Como Santa María de Terena resorgiu ũu hóme que morrera de sandece e tornó-o são. |
| 334:1 | De resorgir hóme mórto | déu Nóstro Sennor poder |
| 334:8 | morou con un bõo hóme | que el mui de coraçôn |
| 334:13 | des i o hóme, séu amo, | pesou-ll' ên muit' e prendeu |
| 335:13 | eno tempo dos gentíis | a un hóme en Cezilla, |
| 335:19 | Onde foi que aquel hóme | bõo e sen tod' engano |
| 335:25 | e disse-ll': “Ai, hóme bõo, | pora esta creatura, |
| 335:28 | Respondeu-ll' o hóme bõo: | “Esto faría de grado; |
| 335:33 | O hóme bõo, con dóo | dela, ergeu-se festinno |
| 335:40 | fillou-s' aquel hóme bõo | e non quis outro sergente, |
| 335:59 | Entôn aquel bõo hóme | seve gran péça cuidando |
| 336:21 | mais depois ll' escaecía, | como hóme que s' obrida |
| 336:48 | mui bõa, assí com' hóme | que sempr' en séu ben avanta, |
| 337 | Como Santa María guardou un fillo dun hóme bõo que non morresse quando caeu o cavalo sobr' el. |
| 338 | Como Santa María guareceu na cidade de Évora ũu hóme que éra cégo. |
| 338:7 | Un hóme bõo havía | en Évora na cidade |
| 338:12 | E porend' o hóme bõo | atán gran ben lle quería |
| 338:23 | Sennor, fuste batiçado, | fas que aquest' hóme veja.” |
| 339:21 | mais un hóme bõo lles disse: “Non |
| 342:8 | non dev' aquesto null' hóme | por maravilla tẽer, |
| 343:3 | Ca diz eno Evangeo | dun hóme que non falava, |
| 345:19 | tan fèramente, en guisa | que un ric-hóme honrrado |
| 345:30 | per outr' hóme non sería. | E el Rei foi aprender |
| 351:28 | mas chegou un hóme bõo, | que lles diss' esta razôn: |
| 353:17 | dun ric-hóme que morava | en térra de Venexí, |
| 354:10 | con ela aves das cóvas, | e de taes hóme vee. |
| 355 | Esta é como Santa María de Vila-Sirga livrou ũu hóme da forca, que non morreu, por un canto que déra a sa eigreja. |
| 355:9 | en un hóme de Manssella, | mancebo barva pungente; |
| 356:18 | enteira como x' estava; | nunca hóme viu mellor. |
| 357:1 | Como tórç' o dém' os nembros | do hóme per séus pecados, |
| 358:12 | Entôn diss' a maestr' Áli | un hóme de sa companna: |
| 359:5 | a un hóme que vẽéra | a Xerez e i morar |
| 359:14 | havía o hóme bõo, | e fazía gran razôn. |
| 360:7 | E pois Déus quis seer hóme | fillando a carne dela, |
| 361:1 | Null' hóme per ren non deve | a dultar nen a tẽer |
| 363:8 | e diss' a un séu hóme, que non foi preguiçoso: |
| 364:12 | cuidaría que null' hóme | per ren dela non saísse |
| 369:59 | e mandou a u séu hóme | que tan muito a coitasse, |
| 376 | Como un hóme levava un anél a Don Manüél, irmão del Rei, e perdê-o na carreira, e fez-llo Santa María cobrar. |
| 376:22 | per un hóme de sa casa | e diz: “Muito me saúda |
| 376:24 | E o hóme foi-se lógo; | mais non foi apercebudo |
| 376:32 | El dizendo est', outr' hóme | que lógo pós el vẽéra |
| 377:4 | Santa María do Pórto | por un hóme que se tiínna |
| 377:13 | mais o hóme por mercee | lle pediü que lle désse |
| 378 | Como un hóme bõo con sa mollér, que morava na colaçôn de San Salvador de Sevilla, tiínna ũa sa filla doente pera mórte, e jouve tres días que non falou; e prometêrona a Santa María do Pórto, e guareceu. |
| 378:22 | que éra mui ben casada | con un hóme mercador. |
| 381 | Como Santa María do Pórto resuscitou un menino que morrera, fillo dun hóme bõo que morava en Xerez. |
| 382 | Como un ric-hóme pidía un herdamento al Rei que lle havía a dar por outro que lle fillara, e nono podía haver dele; e prometeu algo a Santa María, e fez-llo haver lógo mui bõo. |
| 382:6 | e hóme porque há siso, | entendement' e razôn. |
| 382:9 | dun ric-hóme que pedía | al Rei herdade ũa vez, |
| 383:25 | Jesú-Cristo, Déus e hóme, | andou; e a poucos días |
| 385 | Como Santa María do Pórto guareceu un hóme dũa pedrada mui grande de que nunca cuidara a guarecer, ca tiínna a tela sedada e tornou-se paralítico, e guarecê-o Santa María. |
| 385:16 | a un hóme na cabeça | mui grand', assí que britada |
| 385:25 | que consello lle poséssen. | Porend' o hóme contreito |
| 392 | Como Santa María do Pórto consentiu que enforcassen un hóme que jurou mentira pelo séu nome. |
| 392:8 | dun hóme que con dereito | foi enforcado e mórto |
| 392:29 | Entôn mandou a un hóme | que da prijôn o tirasse; |
| 393:8 | a Virgen Santa María | a un hóme que vẽéra |
| 393:21 | que tod' hóme que o visse | terría que ja morrera; |
| 401:50 | e d' hóme que mal sérve | e é mui pedidor. |
| 401:54 | algo que ll' hóme faça | neno ar quér servir, |
| 401:59 | e d' hóme mui falido | que outro quér cousir, |
| 401:60 | e d' hóme que mal jóga | e quér muito riír. |
| 401:67 | outrossí que me guardes | d' hóme torp' alvardán, |
| 401:68 | e d' hóme que assaca, | que é peor que can, |
| 404:79 | E pois dormiu com' hóme são sól |
| 406:40 | que nos defenda | d' hóme mui vilão |
| 407 | Esta düodécima é como Santa María fez veer ao hóme que cegara porque se comendara ao démo. |
| 407:9 | en un cativo d' hóme que foi errar |
| 411:51 | El, cuidando que éra | hóme, respôs-ll' atanto: |
| 414:30 | d' hóme na carne dela, e entôn |
| 415:8 | foi lógo Déus hóme feit', a la fé; |
| 417:11 | Simeôn, aquel sant' hóme | a que o foi oferer, |
| 417:21 | e que Déus comprid' e hóme | és e do mundo Sennor, |
| 418:21 | u Déus en ela pres carne | e foi hóme, ca des i |
| 418:34 | Jesú-Cristo, Déus e hóme, | que por sempre regnará. |
| 423 | Esta primeira é de com' el fez o céo e a térra e o mar e o sól e a lũa e as estrelas e toda-las outras cousas que son, e como fez o hóme a sa semellança. |
| 423:14 | u por seer hóme deles decendeu. |
| 423:39 | E u fez hóme apóst' e mui bél |