| 15:10 | de fazer quanto ll' en prazer for. |
| 25:53 | diss' el, “se daquí longe for |
| 30:9 | que lle rógue, quando sannudo for |
| 41:17 | Loada será mentr' o mundo for |
| 44:2 | non perderá ren de quanto séu for. |
| 64:45 | e macar vejades que lle desto grave for, |
| 65:116 | mais pois que for noite, nada non dormiades |
| 73:38 | nen u for o convento ousarei entrar.” |
| 80:14 | nos for mestér, razõador |
| 80:18 | róga por nós u mestér for. |
| 88:37 | se comer non lle for dado |
| 92:31 | ta que a missa dita for; |
| 96:50 | ant' eles e disse: “Amigos, se for |
| 97:49 | e se a vóssa mercee for, |
| 119:48 | porên faz que, pois ta alma for de ti partida |
| 122:50 | for ta eigreja, ben atá en Raz, |
| 123:4 | valrrá muit' a quen de mal coitado for, |
| 130:22 | Déu-lo cofonda, per u quér que for. |
| 170:20 | mentre for vivo, e sempre direi |
| 217:2 | se ante de séus pecados | mortaes quito non for. |
| 234:4 | e oír o que for sordo, | mui maior, se Déus m' ampar, |
| 240:40 | eno jüízo mais irado for, |
| 245:1 | O que en coita de mórte | mui grand' ou en prijôn for, |
| 263:22 | u me mandades que vaa; | mas pois i for, que farei?” |
| 279:6 | e sã' é ja, se vos ên prazer for, |
| 280:20 | que, quando for que mia mórte venna, |
| 291:29 | te peço que tu mi acórras, | e enquant' éu vivo for |
| 296:33 | e pois que del for fóra, | Paraíso verá; |
| 298:18 | a tod' aquel que en romaría for. |
| 298:32 | Jesú de ti quiso, se for téu prazer, |
| 307:2 | toda tempestade, se ll' ên prazer for. |
| 311:49 | que sempre seja loada | enquanto o mundo for, |
| 315:6 | que vos contarei óra, | se me for ascuitado. |
| 321:39 | E pois for a missa dita, | lávena d' agua mui crara |
| 327:25 | rógo-te que éu non moira | assí, se t' ên prazer for.” |
| 328:66 | que póde seer, se este | feito non for acabado.” |
| 329:37 | de se for mórt' ou cativo; | e o alcaide maior |
| 350:2 | val-nos u nos mestér for. |
| 362:41 | e pois m' este ben feziste, | quando me for mestér, u |
| 368:31 | a Cáliz atán tóste | que for a madurgada, |
| 378:14 | e que nos día saúde | cada que nos mestér for. |
| 382:47 | “Vai e chama a Reimondo | de Rocaful, se non for |
| 390:15 | u el for. |
| 391:29 | e porende te rogamos | que, se ta mercee for, |
| 398:2 | ben póde guardar aquele | que lle for acomendado. |
| 401:42 | que rógues a téu Fillo | que, mentr' éu aquí for |
| 401:47 | que me déu e dar póde | quando ll' ên prazer for; |
| 401:95 | lle pedí muitas vezes; | que quando for alá |
| 402:24 | u vós sodes, quando me for daquí. |
| 419:46 | óssos, pois for passada; | un deles mio contou.” |
| 419:113 | e se non for verdade, | ũa folla de cól |
| 422:6 | E en aquel día, | quand' ele for mais irado, |