| 3:41 | ao démo mais ca pez |
| 4 | Esta é como Santa María guardou ao fillo do judéu que non ardesse, que séu padre deitara no forno. |
| 4:68 | ao dóo de Raquél. |
| 5:141 | A dona diss' ao Emperador: “Vóss' irmão guarrá; |
| 5:155 | que ao ségre non ficaría nunca, par San Denís, |
| 6 | Esta é como Santa María ressucitou ao meninno que o judéu matara porque cantava “Gaude Virgo María”. |
| 7:26 | ao Bispo do logar, |
| 8:26 | ao jograr da vïóla, | foi-a põer ben alí |
| 8:38 | que déu ao jograr dõa | e converteu o negral |
| 9:105 | E ao mar s' ía |
| 10:18 | dou ao démo os outros amores. |
| 11 | Esta é de como Santa María tolleu a alma do monge que s' afogara no río ao démo, e feze-o ressocitar. |
| 11:75 | ao sagrado |
| 12:2 | é de quen ao séu Fillo pesar faz. |
| 14:29 | que rogass' ao séu Fillo | que non quiséss' consentir |
| 14:37 | e contou ao convento | como s' houvér' a perder, |
| 15:27 | Jüião diss' ao hóme santo: |
| 21:24 | ao mõesteir' o levou e ant' o |
| 22:28 | e ao lavrador perdôn pedir, |
| 24 | Esta é como Santa María fez nacer ũa fror na boca ao crérigo, depois que foi mórto, e éra en semellança de lílïo, porque a loava. |
| 25:81 | quant' el ao judéu render |
| 26 | Esta é como Santa María juïgou a alma do Roméu que ía a Santïago, que se matou na carreira por engano do dïabo, que tornass' ao córpo e fezésse pẽedença. |
| 26:21 | Pois esto fez, meteu-s' ao caminno, |
| 26:71 | ao joízo vaamos |
| 27:53 | mandou ao póboo dos d' Irraél |
| 32:13 | Onde ao Bispo | daquele bispado |
| 32:42 | e déu ao préste | sa raçôn dobrada. |
| 33 | Esta é como Santa María levou en salvo o roméu que caera no mar, e o guïou per so a agua ao pórto ante que chegass' o batél. |
| 35:60 | e con quantos tigo trages | ao inférno irás |
| 36:29 | e ao pórto chegaron cedo, que desejado |
| 37 | Esta é como Santa María fez cobrar séu pée ao hóme que o tallara con coita de door. |
| 41:3 | ao sandeu, pois ao pecador |
| 43:11 | Muit' ên proug' ao marido, | e tan tóste se guisaron |
| 43:28 | déu féver ao meninno | e mató-o muit' aginna, |
| 45:2 | que ao pecador colle | por feito a voontade. |
| 45:48 | éu sobirei ao céo, | e vós aquí mi atendede, |
| 45:60 | feito ben come cogula, | que ao ángeo dava, |
| 48 | Esta é como Santa María tolleu a agua da fonte ao cavaleiro, en cuja herdade estava, e a déu aos frades de Monssarrad a que a el quería vender. |
| 53:11 | Aquel fóg' ao mininno | tan fèramente coitou |
| 55:19 | E foi ao mõesteiro | alí onde se partira, |
| 61 | Como Santa María guareceu ao que xe lle torcera a boca porque descreera en ela. |
| 61:33 | e ao mõesteiro lógo vĩido |
| 62:21 | non ousou saír, mas ao Espello |
| 64:64 | que a çapata ao pé assí se ll' aprês |
| 65:34 | “Vai-te ao Papa, ca muit' hás errado.” |
| 65:148 | e o fól ao outro moveu tal preito |
| 66:33 | e diss' ao san- |
| 67 | Como Santa María fez connocer ao hóme bõo que tragía o démo consigo por servente; e quiséra-o matar, senôn pola oraçôn que dizía. |
| 67:49 | que foi sacar ao démo | lógo as linnas do sẽo, |
| 67:67 | E diss' ao hóme bõo: | “Déus vos ama, ben sabiades, |
| 67:71 | E entôn diss' ao démo: | “Di-me toda ta fazenda, |
| 69:41 | e ao préste fez que o catasse |
| 69:71 | que mandou ao préste revestido |
| 69:81 | ao téu sérvo que há connoçuda |
| 71:53 | fez levar a sa alma | ao Céo, u visse |
| 74:7 | E ao démo mais feo d' outra ren |
| 74:35 | E ao gran son que a madeira fez |
| 75 | Como Santa María fez veer ao clérigo que éra mellor pobreza con homildade ca requeza mal gãada con orgullo e con sobervia. |
| 75:22 | e outrosí ao rico, | per que chegaron a mórte: |
| 75:24 | e o rico ao démo, | que lle déu mórte coitada. |
| 75:34 | diss' ao crérigo tóste | que daquesto se calasse, |
| 75:37 | Ao crérigo pesava | desto que ll' ela dizía, |
| 75:58 | que ao capelán disse: | “Vedes de que me receo: |
| 75:78 | e disse a Virgen santa | ao crérigo: “Seede, |
| 75:97 | E ao crérig' ar disse: | “Ide-vos, ca ben fezéstes, |
| 75:110 | ao reino de méu Fillo, | ca non há ren que che diga |
| 75:113 | E ao crérig' a Virgen | disse que mui ben fezéra |
| 78:31 | Outro di' el conde ao que mezcrad' éra |
| 78:53 | chegou ao forno; e lógo o caleiro |
| 78:56 | foi ao caleiro e disse-ll': “Hás comprid' a |
| 84:48 | e diss' ao cavaleiro: | “O méu Fillo recebeu |
| 87 | Como Santa María mandou que fezéssen bispo ao crérigo que dizía sempre sas hóras. |
| 87:32 | ao cabídoo contou |
| 97:25 | meteu-se ao caminn' entôn |
| 103 | Como Santa María feze estar o monge trezentos anos ao canto da passarinna, porque lle pedía que lle mostrasse qual éra o ben que havían os que éran en Paraíso. |
| 103:21 | monj' algũa vez no ano, | quando sal ao vergéu. |
| 104:2 | como quen ao séu Fillo | Déus coida escarnecer. |
| 109:41 | há de valer sempr' ao pecador |
| 111:33 | foi ao fógo privado |
| 112 | Como Santa María guardou ũa nave que ía carregada de triígo que non perecesse, e sacó-a en salvo ao pórto. |
| 112:37 | e ao pórto chegaron, |
| 115 | Esta é como Santa María tolleu ao démo o mininno que lle déra sa madre con sanna de séu marido, porque concebera del día de Pascoa. |
| 115:25 | ao dém' en bailía. |
| 115:111 | e diss': “Ao quinzẽo |
| 115:122 | “Ao santo |
| 115:228 | contou ao ermitán, |
| 115:278 | ao dém' e séu tropél |
| 125:29 | Quand' entenderon aquesto, | lóg' ao crérigo sen al |
| 125:36 | e ao crérigo vẽo | o démo con alegría, |
| 125:77 | E éu farei ao bispo | que venna por ti lóg' acá, |
| 125:90 | diss' ao padr' e à madre; | des i mercee lles pediu |
| 128 | Esta é do Córpo de Nóstro Sennor, que un vilão metera en ũa sa colmẽa por haver muito mél e muita cera; e ao catar do mél mostrou-se que éra Santa María con séu fill' en braço. |
| 128:30 | ao capelán, “migu' ide | lógo, sen outra tardada, |
| 131:37 | ao Emperador a Madre do séu |
| 132 | Esta é como Santa María fez ao crérigo que lle prometera castidade e se casara que leixasse sa mollér e a fosse servir. |
| 136 | Esta é como en térra de Pulla, en ũa vila que há nome Fója, jogava ũa mollér os dados con outras compannas ant' ũa eigreja; e porque perdeu, lançou ũa pédra que déss' ao Meninno da omage de Santa María, e ela alçou o braço e recebeu o cólbe. |
| 136:17 | lle creceu, que ao Fillo da omagen ía |
| 137:13 | ao démo força per que llo toller podésse. |
| 139 | Como Santa María fez que falasse o Fillo que tiínna nos braços ao da bõa mollér, que lle disse: “papa!” |
| 139:46 | respôs ao meninno: “Paparás |
| 147 | Como ũa mollér póbre déu sa ovella a guardar a un ovelleiro, e quando ao trosquïar das ovellas vẽo a vélla demandar a súa e o ovelleiro disse que a comera o lobo, chamou Santa María de Rocamador, e a ovella braadou u lla tiínna o ovelleiro asconduda e disse: “ei-me acá, ei-m' acá.” |
| 147:15 | e pois ao trosquïar |
| 147:33 | e meteu-s' ao caminno |
| 148:26 | nïún cólb' ao córpo | nen fazían sinaes. |
| 155:45 | que ao ermitán foi lógo | e diss': “A Sennor de prez, |
| 158:15 | Entôn deitou-ll' as prijões | ao cólo e sacó-o | ante tod' aquela gente |
| 158:23 | E pendorou i os férros | lógu' e as outras prijões | que ao cólo trouxéra; |
| 160:15 | e ao démo vencerá |
| 162:27 | Ao crérigo capelán |
| 165:51 | O soldán diss' ao mouro: | “Eno Alcorán achei |
| 169:38 | e toda a Aljama | foi ao mouro rei |
| 171:49 | E pois chegou ao logar, |
| 172:9 | que prometeu que se vivo | ao pórto arribado |
| 172:25 | con séu haver ao pórto, | e meteu-s' en sa comenda. |
| 175:14 | e disséron ao fillo: | “Dest' albérgue vos quitade.” |
| 175:44 | foi correndo a Tolosa | e ao baile chamava, |
| 176:2 | a que faz ao séu Fillo | que nos sólte dos pecados. |
| 177:1 | Non vos é gran maravilla | de lum' ao cégo dar |
| 177:5 | porên dar lum' ao cégo | rafece ll' é, a la fé; |
| 178:7 | Ao lavrador nacera | muleta, com' aprix éu, |
| 178:15 | ao éro u lavrava. | Mas la madre, que ficou |
| 179:34 | e saiu-s' ao portal, |
| 180:44 | ao céo, u sé con el a par |
| 185:37 | o porend' ao castélo | nos queremos tornar, nós.” |
| 185:40 | mas por chegar ao mouro | lógo o río passou; |
| 185:48 | e dereit' ao castélo | lógo começou-se d' ir, |
| 185:49 | e mandou ao alcaide | que se o castélo pedir |
| 186:25 | foi, e des i levó-o ao logar |
| 187:43 | e ao tesoureiro empreguntou |
| 188:18 | ao coraçôn a mão | ía tan tóste levar. |
| 189:19 | Aquesto fez el mui cedo | e meteu-s' ao caminno | con séu bordôn ena mão; |
| 199:3 | Ca se Déus sofr' ao démo | que polos nóssos pecados |
| 208:35 | E foi corrend' ao bispo | e confessou-se-lle ben, |
| 214:20 | que ao jógo metesse, | mas meteu i a eigreja |
| 215:45 | e mandou de séus dinneiros | dar ao que lla trouxéra, |
| 216 | Como Santa María se mostrou en semellança da mollér do cavaleiro ao démo, e o démo fugiu ant' ela. |
| 216:31 | Entôn foi Santa María | con el ao logar u |
| 216:39 | E diss' ao cavaleiro: | “Fostes hóme de mal sen |
| 220:9 | e que ao séu Fillo | por nós é avogada; |
| 221:44 | acorreu ao meninno | e de sa enfermedade |
| 222:38 | que todos ao séu reino | comunalmente convida. |
| 225:25 | e se s' ao sól parava, | lóg' a aranna viía, |
| 225:29 | que rogass' ao séu Fillo | que cedo mi a mórte désse |
| 225:36 | ao sól, hóra de nõa, | foi ll' o braç' escaentando, |
| 231:38 | ao maestr' u durmía |
| 232:5 | e outrossí enas pérdas | ao que a chama val; |
| 236:14 | pero foi ũa vegada | ben ao fondo do mar. |
| 237:66 | ao caminno a levou, | des i mui saborosa- |
| 239:55 | e ao que fui mentiral |
| 241:29 | Ao démo non prougue | dest', e con grand' enveja |
| 241:37 | Saiu muit' ao moço | sangue pelas orellas, |
| 244:1 | Gran dereit' é que mal venna | ao que ten en desdên |
| 244:12 | e per esse mar andando | ao pórto recondiu; |
| 245:6 | dereit' é que na gran coita | valla ao pecador. |
| 245:56 | ao hóm' e deslïó-o | e disse: “Porque servir- |
| 245:70 | e dirás est' aos frades | todos e ao prïor.” |
| 246:7 | Onde por amor da Virgen | ao sábado sempr' ir |
| 246:22 | non vira que llas abrisse. | E foi lóg' ao altar |
| 248:17 | ca mover non se podéron, | nen un ao outro ir; |
| 249:25 | mas foi ao altar lógo | da Virgen espirital |
| 251:59 | E sobr' est' ao Papa, | que ten logar de Déus, |
| 253:7 | Róga sempr' ao séu Fillo | esta Virgen corõada |
| 255:67 | mas a ao fógo |
| 257:14 | mas a Virgen precïosa ao séu recude. |
| 258:26 | dizendo-lle que os pães | foss' ao forno levar. |
| 258:27 | E ela con gran vergonna | diss' ao fillo: “Par Déus, |
| 263:37 | e ao altar dereito | se fillou corrend' a ir. |
| 269:37 | mui ced' ao paraíso; | e éu lógo sen tardar |
| 270:19 | Gran merce' ao mundo | fez por esta Sennor |
| 273:10 | e campãa há tamanna | qual convên ao concello. |
| 274:26 | ao mõesteir', e se mia | comprisses, gracir-cho-ía.” |
| 274:30 | ao mõesteir' e esta | garnacha acabaría.” |
| 274:48 | e pareceu ao frade | e disso-ll': “Amigo, ben |
| 281:62 | nunca quix ao dïabo | que mia fezésse negar.” |
| 283:5 | foi ao démo per saber |
| 285 | Como Santa María fez aa monja que non quis por ela leixar de s' ir con un cavaleiro que se tornass' a súa ôrdin, e ao cavaleiro fez outrossí que fillasse religïôn. |
| 285:44 | que se foi quanto ir mais pode ao dormidoiro. |
| 286:27 | Des quand' aquest' houve dito, | ao can s' arremeteu |
| 288:22 | e por el prenderon mórte | que ao dém' avorrece. |
| 291:24 | non cates a méus pecados | nen ao méu mao sen; |
| 291:27 | Mais pola ta pïadade | que sempr' ao pecador |
| 291:33 | Déus por ela ao mundo; | e pois lóg' aquela vez |
| 292 | Como el Rei Don Fernando vẽo en visiôn ao Tesoureiro de Sevilla e a Maestre Jorge que tirassen o anél do séu dedo e o metessen no dedo da omagen de Santa María. |
| 292:84 | des i ao arcebispo, | a que con tal feito praz; |
| 295:40 | por quanta honrra fazedes | a mi sempr' e ao méu |
| 298:6 | sempr' ao séu Fillo, nósso Salvador. |
| 298:52 | ao démo mao, negro chus ca pez, |
| 301:24 | u jazía, e aquesto | foi ao sono primeiro, |
| 302:16 | e todo quanto furtara | houvéss' ao outro dado, |
| 305:11 | por que a haver devía | ao frade que lla désse. |
| 309 | Esta é como Santa María vẽo en visôn en Roma ao Papa e ao Emperador e disse-lles en qual logar fezéssen a eigreja. |
| 313:41 | pois guaannas de téu Fillo | perdôn ao pecador, |
| 319:58 | ao que a chama, é muit' avondosa.” |
| 323:32 | de todo ben, e tan tóste | déu ao mininno vida |
| 328:55 | Ca ao alguazil mouro | fezo lógo que falasse |
| 329:2 | quen s' atrev' ao da Virgen | pera furtar contanger. |
| 329:49 | outros ao altar foron, | e de quant' ofereceu |
| 332:26 | a chama del, que s' houvéra | ao altar a chegar. |
| 332:43 | ao convent' u durmía, | e disse: “Por esto vin, |
| 334:20 | ao agro a téu amo, | punnarei en cho gracir, |
| 336:49 | por prazer da Grorïosa | que ao démo quebranta, |
| 338:5 | que nos dá saúd' e siso | e ao démo quebranta, |
| 338:6 | que nos quér ao inférno | levar, en que nos afume. |
| 341:5 | por que ao gran joízo | non vaamos con vergonna |
| 343:16 | e ao capelán disse: | “Por Déus mercee vos seja |
| 345:68 | ao menínn' e à Madre | do fógo que muit' ardendo |
| 350:22 | vales ao pecador. |
| 353 | Como un meninno que crïava un abade en sa castra tragía de comer ao meninno que tiínna a omagen enos séus braços, e disso-ll' a omagen que comería con ele mui cedo. |
| 353:51 | O abad' ao meninno | viü-lle cambiar a faz |
| 353:53 | ao meninno: “Méu fillo, | se tu non comes assaz, |
| 353:57 | mas éu ao bon meninno | daquelo que mi a min dan |
| 356:22 | de s' acabar ao tempo | que o maestre maior |
| 359:12 | chamavan, e ao outro | Pedro, que éra mẽor. |
| 359:15 | Onde ll' avẽo un día | que ao maior mandou |
| 359:29 | e foron lóg' ao Pórto | da Sennor espirital |
| 361:34 | na face e dũu lado | ao outro revolver. |
| 362:1 | Ben póde Santa María | séu lum' ao cégo dar, |
| 365:2 | ao pecador de dulta | e de maa torpidade. |
| 365:32 | e tornou-s' ao dormidoiro | e foi mui léd' aficado |
| 366:31 | e foi con eles a caça | ao Chão de Tablada, |
| 367:42 | mais foi-s' ao Pórto quant' ir podía. |
| 368:5 | éu ena sa companna | e ao démo mande |
| 368:45 | e pois foron de Cáliz | ao Pórto tornados, |
| 371:42 | e ela foi-s' ao Pórto | aa Virgen ofrecer. |
| 377:1 | Sempr' a Virgen grorïosa | ao que s' en ela fía |
| 378:32 | esta menin' ao Pórto | ide lógo prometer |
| 378:48 | dereitament' ao Pórto | e passaron per Xerez; |
| 381:17 | levárono ao Pórto | da Raínna spirital; |
| 382:20 | ao ric-hóm' este preito, | que houv' a morar alí |
| 382:26 | quería dele e ir-se | ao reino d' Aragôn. |
| 383:28 | mais aginna se colleron | ao pórto e rogaron |
| 384:14 | que ao céo semella | quand' é con sas esplandores. |
| 384:31 | apareceu ao frade | que o guardav', en dormindo, |
| 384:32 | e viü que ao leito | se chegava passo indo, |
| 384:36 | levar-t-ei suso ao céo, | u verás as aposturas, |
| 384:40 | E o frad' espertou lógo | e foi ao leit' aginna; |
| 385:19 | E pois viu que non sãava, | prometeu que ao Pórto |
| 385:29 | mais acomendou-se lógo | ao Pórt', e foi guarido |
| 389:5 | outrosí ao meninno | se algún mal lle contece, |
| 389:20 | comendó-o ao Pórto | que é de Santa María, |
| 392:35 | E respôs ao alcaide: | “Por Déus e por caridade, |
| 393:13 | e chegaron ao Pórto | mércores, primeiro día |
| 398:32 | e foi fillar séu gãado | e levó-o ao Pórto, |
| 404:17 | mas non leixav' ao démo fazer |
| 404:63 | Porên, Sennor, val ao sérvo téu |
| 404:70 | o póssa ao iférno levar.” |
| 407 | Esta düodécima é como Santa María fez veer ao hóme que cegara porque se comendara ao démo. |
| 411:18 | pera si, a terceira | ao templ' éra dada. |
| 411:25 | que levass' ao templo | con outros séus parentes; |
| 417 | Esta séptima é como Santa María levou séu fillo ao templo e o ofereceu a San Simeôn; e esta fésta é no mes de febreiro. |
| 419 | Esta novena é da vigilía de Santa María d' Agosto, como ela passou deste mundo e foi levada ao céo. |
| 419:9 | consigo ao céo, | u a foi corõar |
| 421 | Esta undécima, en outro día de Santa María, é de como lle venna emente de nós ao día do jüízio e rógue a séu Fillo que nos haja mercee. |
| 422:10 | U ao jüízio | todos, per com' é escrito, |
| 422:40 | que polos téus rógos | nos lév' ao paraíso |
| 425:25 | ao mõiment', e achar |
| 426:1 | Subiu ao céo o Fillo de Déus |
| 426:3 | Subiu ao céo, onde quis decer |
| 426:32 | subir ao céo, ben assí verrá |